أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ أُهْدِيَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَغْلَةٌ شَهْبَاءُ فَرَكِبَهَا وَأَخَذَ عُقْبَةُ يَقُودُهَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعُقْبَةَ " اقْرَأْ " . قَالَ وَمَا أَقْرَأُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " اقْرَأْ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ * مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ } " . فَأَعَادَهَا عَلَىَّ حَتَّى قَرَأْتُهَا فَعَرَفَ أَنِّي لَمْ أَفْرَحْ بِهَا جِدًّا قَالَ " لَعَلَّكَ تَهَاوَنْتَ بِهَا " . فَمَا قُمْتُ يَعْنِي بِمِثْلِهَا .
Менга Амр ибн Усмон хабар берди, у деди: бизга Бақийя ривоят қилди, у деди: бизга Баҳир ибн Саъд ривоят қилди, у Холид ибн Маъдондан, у Жубайр ибн Нуфайрдан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га оқиш кулранг хачир ҳадя қилинди. У унга миндилар, Уқба эса уни етаклаб борди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Уқбага: «Ўқи,» дедилар. У: «Нима ўқийман, эй Расулуллаҳ?» деди. У: «‹Қул аъузу бираббил-фалақ, мин шарри мо халақ›ни ўқи,» дедилар ва мен уни ўқиб олгунимча менга (оятни) такрорлаб бердилар. Мен унга унчалик хурсанд бўлмаганимни сезиб: «Эҳтимол, сен унга (бу сурага) эътиборсизлик қилгандирсан,» дедилар. (Уқба деди:) Мен унинг мислиси (афзаллигида турадиган) ҳеч нарсани топмадим.