أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَحْمَدُ بْنُ شُعَيْبٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَسِيدُ بْنُ أَبِي أَسِيدٍ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَصَابَنَا طَشٌّ وَظُلْمَةٌ فَانْتَظَرْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ بِنَا ثُمَّ ذَكَرَ كَلاَمًا مَعْنَاهُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ بِنَا فَقَالَ " قُلْ " . فَقُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ حِينَ تُمْسِي وَحِينَ تُصْبِحُ ثَلاَثًا يَكْفِيكَ كُلَّ شَىْءٍ " .
Бизга Абу Абдурраҳмон Аҳмад ибн Шуайб хабар берди, у деди: бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Абу Осим ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Зиъб ривоят қилди, у деди: менга Асид ибн Абу Асид ривоят қилди, у Муоз ибн Абдуллаҳдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Бизга майда ёмғир ва қоронғулик етди, биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга намоз ўқитишларини кутдик. Сўнг (рови) маъноси қуйидагича бўлган сўзни зикр қилди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга намоз ўқитиш учун чиқдилар ва: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «Кечки пайтда ва тонгда ‹Қул ҳуваллаҳу аҳад› ҳамда иккала муъаввизатайн (сўнгги икки сура)ни уч мартадан (ўқигин), бу сени ҳар бир нарсадан кифоя қилади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَأَصَبْتُ خَلْوَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقَالَ " قُلْ " . فَقُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " قُلْ " . قُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } " . حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " مَا تَعَوَّذَ النَّاسُ بِأَفْضَلَ مِنْهُمَا " .
Бизга Юнус ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга Ҳафс ибн Майсара хабар берди, у Зайд ибн Асламдан, у Муоз ибн Абдуллаҳ ибн Хубайбдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Мен Макка йўлида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хилватга (ёлғиз) қолдим, бас, унга яқинлашдим. У: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «‹Қул аъузу бираббил-фалақ›ни (ўқигин),» дедилар — то суранинг охиригача. Сўнг: «‹Қул аъузу бираббин-нос›ни (ўқигин),» дедилар — то суранинг охиригача. Кейин: «Одамлар бу иккисидан афзалроқ нарса билан паноҳ тиламаганлар,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنِي الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ بَيْنَا أَنَا أَقُودُ، بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَاحِلَتَهُ فِي غَزْوَةٍ إِذْ قَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . فَاسْتَمَعْتُ ثُمَّ قَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . فَاسْتَمَعْتُ فَقَالَهَا الثَّالِثَةَ فَقُلْتُ مَا أَقُولُ فَقَالَ " { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } " . فَقَرَأَ السُّورَةَ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَرَأَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَقَرَأْتُ مَعَهُ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَرَأَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } فَقَرَأْتُ مَعَهُ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " مَا تَعَوَّذَ بِمِثْلِهِنَّ أَحَدٌ " .
Бизга Муҳаммад ибн Али хабар берди, у деди: менга ал-Қаънабий ривоят қилди, у Абдулазиздан, у Абдуллаҳ ибн Сулаймондан, у Муоз ибн Абдуллаҳ ибн Хубайбдан, у отасидан, у Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Бир ғазотда мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловини етаклаб бораётган пайтимда, у: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен қулоқ солиб турдим. Сўнг яна: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен қулоқ солиб турдим. Учинчи марта ҳам айтдилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «‹Қул ҳуваллаҳу аҳад›ни (айт),» дедилар ва сурани то охирига қадар ўқидилар. Сўнг ‹Қул аъузу бираббил-фалақ›ни ўқидилар, мен ҳам у билан бирга то охирига қадар ўқидим. Кейин ‹Қул аъузу бираббин-нос›ни ўқидилар, мен ҳам у билан бирга то охирига қадар ўқидим. Сўнг: «Ҳеч ким бу (суралар)нинг мислиси билан паноҳ тиламаган,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَسْلَمِيُّ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُلْ " . قُلْتُ وَمَا أَقُولُ قَالَ " { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . فَقَرَأَهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " لَمْ يَتَعَوَّذِ النَّاسُ بِمِثْلِهِنَّ أَوْ لاَ يَتَعَوَّذُ النَّاسُ بِمِثْلِهِنَّ " .
Бизга Аҳмад ибн Усмон ибн Ҳаким хабар берди, у деди: бизга Холид ибн Махлад ривоят қилди, у деди: менга Абдуллаҳ ибн Сулаймон ал-Асламий ривоят қилди, у Муоз ибн Абдуллаҳ ибн Хубайбдан, у Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «‹Қул ҳуваллаҳу аҳад›, ‹Қул аъузу бираббил-фалақ›, ‹Қул аъузу бираббин-нос›,» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни ўқиб бўлиб: «Одамлар буларнинг мислисини ўқимаган, ёки одамлар буларнинг мислиси билан паноҳ тиламайдилар,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو، عَنْ يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ، أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عَابِسٍ الْجُهَنِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " يَا ابْنَ عَابِسٍ أَلاَ أَدُلُّكَ - أَوْ قَالَ أَلاَ أُخْبِرُكَ - بِأَفْضَلِ مَا يَتَعَوَّذُ بِهِ الْمُتَعَوِّذُونَ " . قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } هَاتَيْنِ السُّورَتَيْنِ " .
Бизга Маҳмуд ибн Холид хабар берди, у деди: бизга ал-Валид ривоят қилди, у деди: бизга Абу Амр ривоят қилди, у Яҳёдан, у Муҳаммад ибн Иброҳим ибн ал-Ҳорисдан (ривоят қилдики): менга Абу Абдуллаҳ хабар бердики, Ибн Обис ал-Жуҳаний унга хабар беришича, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Эй Ибн Обис, паноҳ тилагувчилар паноҳ тилайдиган энг афзал нарсани сенга кўрсатиб қўймайми — ёки: сенга хабар бермайми — дедилар. У: «Албатта (хоҳлайман), эй Расулуллаҳ,» деди. У: «‹Қул аъузу бираббил-фалақ› ва ‹Қул аъузу бираббин-нос› — мана шу икки сура,» дедилар.
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ أُهْدِيَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَغْلَةٌ شَهْبَاءُ فَرَكِبَهَا وَأَخَذَ عُقْبَةُ يَقُودُهَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعُقْبَةَ " اقْرَأْ " . قَالَ وَمَا أَقْرَأُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " اقْرَأْ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ * مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ } " . فَأَعَادَهَا عَلَىَّ حَتَّى قَرَأْتُهَا فَعَرَفَ أَنِّي لَمْ أَفْرَحْ بِهَا جِدًّا قَالَ " لَعَلَّكَ تَهَاوَنْتَ بِهَا " . فَمَا قُمْتُ يَعْنِي بِمِثْلِهَا .
Менга Амр ибн Усмон хабар берди, у деди: бизга Бақийя ривоят қилди, у деди: бизга Баҳир ибн Саъд ривоят қилди, у Холид ибн Маъдондан, у Жубайр ибн Нуфайрдан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га оқиш кулранг хачир ҳадя қилинди. У унга миндилар, Уқба эса уни етаклаб борди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Уқбага: «Ўқи,» дедилар. У: «Нима ўқийман, эй Расулуллаҳ?» деди. У: «‹Қул аъузу бираббил-фалақ, мин шарри мо халақ›ни ўқи,» дедилар ва мен уни ўқиб олгунимча менга (оятни) такрорлаб бердилар. Мен унга унчалик хурсанд бўлмаганимни сезиб: «Эҳтимол, сен унга (бу сурага) эътиборсизлик қилгандирсан,» дедилар. (Уқба деди:) Мен унинг мислиси (афзаллигида турадиган) ҳеч нарсани топмадим.
أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ حِزَامٍ التِّرْمِذِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، أَنَّهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُعَوِّذَتَيْنِ . قَالَ عُقْبَةُ فَأَمَّنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِهِمَا فِي صَلاَةِ الْغَدَاةِ .
Бизга Мусо ибн Ҳизом ат-Термизий хабар берди, у деди: бизга Абу Усома хабар берди, у Суфёндан, у Муовия ибн Солиҳдан, у Абдурраҳмон ибн Жубайр ибн Нуфайрдан, у отасидан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан иккала муъаввизатайн (сўнгги икки сура) ҳақида сўради. Уқба деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдод намозида бизга улар билан имомлик қилдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ عُقْبَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ بِهِمَا فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Муовия ривоят қилди, у ал-Ало ибн ал-Ҳорисдан, у Макҳулдан, у Уқба (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдод намозида иккаласини (муъаввизатайн сурасини) ўқидилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ الْحَارِثِ، - وَهُوَ الْعَلاَءُ - عَنِ الْقَاسِمِ، مَوْلَى مُعَاوِيَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ كُنْتُ أَقُودُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي السَّفَرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عُقْبَةُ أَلاَ أُعَلِّمُكَ خَيْرَ سُورَتَيْنِ قُرِئَتَا " . فَعَلَّمَنِي { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } فَلَمْ يَرَنِي سُرِرْتُ بِهِمَا جِدًّا فَلَمَّا نَزَلَ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ صَلَّى بِهِمَا صَلاَةَ الصُّبْحِ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الصَّلاَةِ الْتَفَتَ إِلَىَّ فَقَالَ " يَا عُقْبَةُ كَيْفَ رَأَيْتَ " .
Бизга Аҳмад ибн Амр хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, у деди: менга Муовия ибн Солиҳ хабар берди, у Ибн ал-Ҳорисдан — у ал-Алодир — у Муовиянинг мавлоси Қосимдан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен сафарда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловини етаклаб борардим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Уқба, ўқилган энг яхши икки сурани сенга ўргатмайми?» дедилар. Сўнг менга ‹Қул аъузу бираббил-фалақ› ва ‹Қул аъузу бираббин-нос›ни ўргатдилар. Мен уларга унчалик хурсанд бўлганимни кўрмадилар. Бомдод намозига тушганларида, одамларга бомдод намозини улар билан ўқитдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоздан бўшаганларида менга ўгирилиб: «Эй Уқба, қандай кўрдинг?» дедилар.
أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ، عَنِ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ بَيْنَا أَقُودُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَقَبٍ مِنْ تِلْكَ النِّقَابِ إِذْ قَالَ " أَلاَ تَرْكَبُ يَا عُقْبَةُ " . فَأَجْلَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَرْكَبَ مَرْكَبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " أَلاَ تَرْكَبُ يَا عُقْبَةُ " . فَأَشْفَقْتُ أَنْ يَكُونَ مَعْصِيَةً فَنَزَلَ وَرَكِبْتُ هُنَيْهَةً وَنَزَلْتُ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " أَلاَ أُعَلِّمُكَ سُورَتَيْنِ مِنْ خَيْرِ سُورَتَيْنِ قَرَأَ بِهِمَا النَّاسُ " . فَأَقْرَأَنِي { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَتَقَدَّمَ فَقَرَأَ بِهِمَا ثُمَّ مَرَّ بِي فَقَالَ " كَيْفَ رَأَيْتَ يَا عُقْبَةُ بْنَ عَامِرٍ اقْرَأْ بِهِمَا كُلَّمَا نِمْتَ وَقُمْتَ " .
Менга Маҳмуд ибн Холид хабар берди, у деди: бизга ал-Валид ривоят қилди, у деди: менга Ибн Жобир ривоят қилди, у Қосим Абу Абдурраҳмондан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен ўша довонлардан бири ичида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловини етаклаб бораётганимда, у: «Минмайсанми, эй Уқба?» дедилар. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловларига минишни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни улуғлаб (уялиб қилмадим). Сўнг яна: «Минмайсанми, эй Уқба?» дедилар. Мен (буни рад этиш) гуноҳ бўлиб қолишидан қўрқдим, шунда у тушиб, мен озгина миндим, кейин тушдим ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) миндилар. Сўнг: «Сенга одамлар ўқийдиган энг яхши икки сурадан иборат икки сурани ўргатмайми?» дедилар ва менга ‹Қул аъузу бираббил-фалақ› ва ‹Қул аъузу бираббин-нос›ни ўқитдилар. Сўнг намоз иқомаси айтилди, у олдинга ўтиб, уларни ўқидилар. Кейин ёнимдан ўтиб: «Қандай кўрдинг, эй Уқба ибн Омир? Ҳар гал ухлаганингда ва турганингда уларни ўқигин,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . فَقُلْتُ مَاذَا أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَسَكَتَ عَنِّي ثُمَّ قَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . قُلْتُ مَاذَا أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَسَكَتَ عَنِّي فَقُلْتُ اللَّهُمَّ ارْدُدْهُ عَلَىَّ فَقَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . قُلْتُ مَاذَا أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } فَقَرَأْتُهَا حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى آخِرِهَا ثُمَّ قَالَ " قُلْ " . قُلْتُ مَاذَا أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . فَقَرَأْتُهَا حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى آخِرِهَا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " مَا سَأَلَ سَائِلٌ بِمِثْلِهِمَا وَلاَ اسْتَعَاذَ مُسْتَعِيذٌ بِمِثْلِهِمَا " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Ибн Ажлондан, у Саид ал-Мақбурийдан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга юрардим. У: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман, эй Расулуллаҳ?» дедим. У мендан жим қолдилар. Сўнг: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман, эй Расулуллаҳ?» дедим. У мендан жим қолдилар. Мен: «Эй Аллаҳ, уни (сўзни) менга қайтар,» дедим. Сўнг у: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман, эй Расулуллаҳ?» дедим. У: «‹Қул аъузу бираббил-фалақ›,» дедилар. Мен уни то охирига етгунимча ўқидим. Сўнг: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман, эй Расулуллаҳ?» дедим. У: «‹Қул аъузу бираббин-нос›,» дедилар. Мен уни то охирига етгунимча ўқидим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳеч бир сўровчи буларнинг мислиси билан сўрамаган ва ҳеч бир паноҳ тиловчи буларнинг мислиси билан паноҳ тиламаган,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ، أَسْلَمَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ رَاكِبٌ فَوَضَعْتُ يَدِي عَلَى قَدَمِهِ فَقُلْتُ أَقْرِئْنِي سُورَةَ هُودٍ أَقْرِئْنِي سُورَةَ يُوسُفَ . فَقَالَ " لَنْ تَقْرَأَ شَيْئًا أَبْلَغَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Абу Имрон Асламдан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келдим, у уловда эдилар. Мен қўлимни унинг оёғига қўйиб: «Менга Ҳуд сурасини ўқитинг, менга Юсуф сурасини ўқитинг,» дедим. У: «Сен Аллаҳ азза ва жалла ҳузурида ‹Қул аъузу бираббил-фалақ›дан етукроқ (афзалроқ) ҳеч нарсани ўқимайсан,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أُنْزِلَ عَلَىَّ آيَاتٌ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } إِلَى آخِرِ السُّورَةِ وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . إِلَى آخِرِ السُّورَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Қайс ривоят қилди, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Менга мислиси кўрилмаган оятлар нозил қилинди: ‹Қул аъузу бираббил-фалақ› — суранинг охиригача ва ‹Қул аъузу бираббин-нос› — суранинг охиригача,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنِي بَدَلٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شَدَّادُ بْنُ سَعِيدٍ أَبُو طَلْحَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نَضْرَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْرَأْ يَا جَابِرُ " . قُلْتُ وَمَاذَا أَقْرَأُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " اقْرَأْ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . فَقَرَأْتُهُمَا فَقَالَ " اقْرَأْ بِهِمَا وَلَنْ تَقْرَأَ بِمِثْلِهِمَا " .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: менга Бадал ривоят қилди, у деди: бизга Шаддод ибн Саид Абу Талҳа ривоят қилди, у деди: бизга Саид ал-Журайрий ривоят қилди, у деди: бизга Абу Назра ривоят қилди, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Жобир, ўқи!» дедилар. Мен: «Ота-онам сенга фидо бўлсин, эй Расулуллаҳ, нимани ўқийман?» дедим. У: «Фалақ Роббидан паноҳ сўрайман, деб (бошланувчи сурани) ва Роббун-носдан паноҳ сўрайман, деб (бошланувчи сурани) ўқи,» дедилар. Мен уларни ўқидим. Шунда у: «Уларни ўқийвер, сен асло уларнинг мислини ўқимайсан (яъни уларга тенг келадиган нарса йўқ),» дедилар.