أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَحْمَدُ بْنُ شُعَيْبٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَسِيدُ بْنُ أَبِي أَسِيدٍ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَصَابَنَا طَشٌّ وَظُلْمَةٌ فَانْتَظَرْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ بِنَا ثُمَّ ذَكَرَ كَلاَمًا مَعْنَاهُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ بِنَا فَقَالَ " قُلْ " . فَقُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ حِينَ تُمْسِي وَحِينَ تُصْبِحُ ثَلاَثًا يَكْفِيكَ كُلَّ شَىْءٍ " .
Бизга Абу Абдурраҳмон Аҳмад ибн Шуайб хабар берди, у деди: бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Абу Осим ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Абу Зиъб ривоят қилди, у деди: менга Асид ибн Абу Асид ривоят қилди, у Муоз ибн Абдуллоҳдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Бизга майда ёмғир ва қоронғулик етди, биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга намоз ўқитишларини кутдик. Сўнг (рови) маъноси қуйидагича бўлган сўзни зикр қилди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга намоз ўқитиш учун чиқдилар ва: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «Кечки пайтда ва тонгда ‹Қул ҳуваллоҳу аҳад› ҳамда иккала муъаввизатайн (сўнгги икки сура)ни уч мартадан (ўқигин), бу сени ҳар бир нарсадан кифоя қилади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَأَصَبْتُ خَلْوَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقَالَ " قُلْ " . فَقُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " قُلْ " . قُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } " . حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " مَا تَعَوَّذَ النَّاسُ بِأَفْضَلَ مِنْهُمَا " .
Бизга Юнус ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга Ҳафс ибн Майсара хабар берди, у Зайд ибн Асламдан, у Муоз ибн Абдуллоҳ ибн Хубайбдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Мен Макка йўлида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хилватга (ёлғиз) қолдим, бас, унга яқинлашдим. У: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «‹Қул аъузу бираббил-фалақ›ни (ўқигин),» дедилар — то суранинг охиригача. Сўнг: «‹Қул аъузу бираббин-нос›ни (ўқигин),» дедилар — то суранинг охиригача. Кейин: «Одамлар бу иккисидан афзалроқ нарса билан паноҳ тиламаганлар,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنِي الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ بَيْنَا أَنَا أَقُودُ، بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَاحِلَتَهُ فِي غَزْوَةٍ إِذْ قَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . فَاسْتَمَعْتُ ثُمَّ قَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . فَاسْتَمَعْتُ فَقَالَهَا الثَّالِثَةَ فَقُلْتُ مَا أَقُولُ فَقَالَ " { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } " . فَقَرَأَ السُّورَةَ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَرَأَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَقَرَأْتُ مَعَهُ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَرَأَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } فَقَرَأْتُ مَعَهُ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " مَا تَعَوَّذَ بِمِثْلِهِنَّ أَحَدٌ " .
Бизга Муҳаммад ибн Али хабар берди, у деди: менга ал-Қаънабий ривоят қилди, у Абдулазиздан, у Абдуллоҳ ибн Сулаймондан, у Муоз ибн Абдуллоҳ ибн Хубайбдан, у отасидан, у Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Бир ғазотда мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловини етаклаб бораётган пайтимда, у: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен қулоқ солиб турдим. Сўнг яна: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен қулоқ солиб турдим. Учинчи марта ҳам айтдилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «‹Қул ҳуваллоҳу аҳад›ни (айт),» дедилар ва сурани то охирига қадар ўқидилар. Сўнг ‹Қул аъузу бираббил-фалақ›ни ўқидилар, мен ҳам у билан бирга то охирига қадар ўқидим. Кейин ‹Қул аъузу бираббин-нос›ни ўқидилар, мен ҳам у билан бирга то охирига қадар ўқидим. Сўнг: «Ҳеч ким бу (суралар)нинг мислиси билан паноҳ тиламаган,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَسْلَمِيُّ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُلْ " . قُلْتُ وَمَا أَقُولُ قَالَ " { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . فَقَرَأَهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " لَمْ يَتَعَوَّذِ النَّاسُ بِمِثْلِهِنَّ أَوْ لاَ يَتَعَوَّذُ النَّاسُ بِمِثْلِهِنَّ " .
Бизга Аҳмад ибн Усмон ибн Ҳаким хабар берди, у деди: бизга Холид ибн Махлад ривоят қилди, у деди: менга Абдуллоҳ ибн Сулаймон ал-Асламий ривоят қилди, у Муоз ибн Абдуллоҳ ибн Хубайбдан, у Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «‹Қул ҳуваллоҳу аҳад›, ‹Қул аъузу бираббил-фалақ›, ‹Қул аъузу бираббин-нос›,» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни ўқиб бўлиб: «Одамлар буларнинг мислисини ўқимаган, ёки одамлар буларнинг мислиси билан паноҳ тиламайдилар,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو، عَنْ يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ، أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عَابِسٍ الْجُهَنِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " يَا ابْنَ عَابِسٍ أَلاَ أَدُلُّكَ - أَوْ قَالَ أَلاَ أُخْبِرُكَ - بِأَفْضَلِ مَا يَتَعَوَّذُ بِهِ الْمُتَعَوِّذُونَ " . قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } هَاتَيْنِ السُّورَتَيْنِ " .
Бизга Маҳмуд ибн Холид хабар берди, у деди: бизга ал-Валид ривоят қилди, у деди: бизга Абу Амр ривоят қилди, у Яҳёдан, у Муҳаммад ибн Иброҳим ибн ал-Ҳорисдан (ривоят қилдики): менга Абу Абдуллоҳ хабар бердики, Ибн Обис ал-Жуҳаний унга хабар беришича, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Эй Ибн Обис, паноҳ тилагувчилар паноҳ тилайдиган энг афзал нарсани сенга кўрсатиб қўймайми — ёки: сенга хабар бермайми — дедилар. У: «Албатта (хоҳлайман), эй Расулуллаҳ,» деди. У: «‹Қул аъузу бираббил-фалақ› ва ‹Қул аъузу бираббин-нос› — мана шу икки сура,» дедилар.
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ أُهْدِيَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَغْلَةٌ شَهْبَاءُ فَرَكِبَهَا وَأَخَذَ عُقْبَةُ يَقُودُهَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعُقْبَةَ " اقْرَأْ " . قَالَ وَمَا أَقْرَأُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " اقْرَأْ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ * مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ } " . فَأَعَادَهَا عَلَىَّ حَتَّى قَرَأْتُهَا فَعَرَفَ أَنِّي لَمْ أَفْرَحْ بِهَا جِدًّا قَالَ " لَعَلَّكَ تَهَاوَنْتَ بِهَا " . فَمَا قُمْتُ يَعْنِي بِمِثْلِهَا .
Менга Амр ибн Усмон хабар берди, у деди: бизга Бақийя ривоят қилди, у деди: бизга Баҳир ибн Саъд ривоят қилди, у Холид ибн Маъдондан, у Жубайр ибн Нуфайрдан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га оқиш кулранг хачир ҳадя қилинди. У унга миндилар, Уқба эса уни етаклаб борди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Уқбага: «Ўқи,» дедилар. У: «Нима ўқийман, эй Расулуллаҳ?» деди. У: «‹Қул аъузу бираббил-фалақ, мин шарри мо халақ›ни ўқи,» дедилар ва мен уни ўқиб олгунимча менга (оятни) такрорлаб бердилар. Мен унга унчалик хурсанд бўлмаганимни сезиб: «Эҳтимол, сен унга (бу сурага) эътиборсизлик қилгандирсан,» дедилар. (Уқба деди:) Мен унинг мислиси (афзаллигида турадиган) ҳеч нарсани топмадим.
أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ حِزَامٍ التِّرْمِذِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، أَنَّهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُعَوِّذَتَيْنِ . قَالَ عُقْبَةُ فَأَمَّنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِهِمَا فِي صَلاَةِ الْغَدَاةِ .
Бизга Мусо ибн Ҳизом ат-Термизий хабар берди, у деди: бизга Абу Усома хабар берди, у Суфёндан, у Муовия ибн Солиҳдан, у Абдурраҳмон ибн Жубайр ибн Нуфайрдан, у отасидан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан иккала муъаввизатайн (сўнгги икки сура) ҳақида сўради. Уқба деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдод намозида бизга улар билан имомлик қилдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ عُقْبَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ بِهِمَا فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Муовия ривоят қилди, у ал-Ало ибн ал-Ҳорисдан, у Макҳулдан, у Уқба (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдод намозида иккаласини (муъаввизатайн сурасини) ўқидилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ الْحَارِثِ، - وَهُوَ الْعَلاَءُ - عَنِ الْقَاسِمِ، مَوْلَى مُعَاوِيَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ كُنْتُ أَقُودُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي السَّفَرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عُقْبَةُ أَلاَ أُعَلِّمُكَ خَيْرَ سُورَتَيْنِ قُرِئَتَا " . فَعَلَّمَنِي { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } فَلَمْ يَرَنِي سُرِرْتُ بِهِمَا جِدًّا فَلَمَّا نَزَلَ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ صَلَّى بِهِمَا صَلاَةَ الصُّبْحِ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الصَّلاَةِ الْتَفَتَ إِلَىَّ فَقَالَ " يَا عُقْبَةُ كَيْفَ رَأَيْتَ " .
Бизга Аҳмад ибн Амр хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, у деди: менга Муовия ибн Солиҳ хабар берди, у Ибн ал-Ҳорисдан — у ал-Алодир — у Муовиянинг мавлоси Қосимдан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен сафарда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловини етаклаб борардим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Уқба, ўқилган энг яхши икки сурани сенга ўргатмайми?» дедилар. Сўнг менга ‹Қул аъузу бираббил-фалақ› ва ‹Қул аъузу бираббин-нос›ни ўргатдилар. Мен уларга унчалик хурсанд бўлганимни кўрмадилар. Бомдод намозига тушганларида, одамларга бомдод намозини улар билан ўқитдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоздан бўшаганларида менга ўгирилиб: «Эй Уқба, қандай кўрдинг?» дедилар.
أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ، عَنِ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ بَيْنَا أَقُودُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَقَبٍ مِنْ تِلْكَ النِّقَابِ إِذْ قَالَ " أَلاَ تَرْكَبُ يَا عُقْبَةُ " . فَأَجْلَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَرْكَبَ مَرْكَبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " أَلاَ تَرْكَبُ يَا عُقْبَةُ " . فَأَشْفَقْتُ أَنْ يَكُونَ مَعْصِيَةً فَنَزَلَ وَرَكِبْتُ هُنَيْهَةً وَنَزَلْتُ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " أَلاَ أُعَلِّمُكَ سُورَتَيْنِ مِنْ خَيْرِ سُورَتَيْنِ قَرَأَ بِهِمَا النَّاسُ " . فَأَقْرَأَنِي { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَتَقَدَّمَ فَقَرَأَ بِهِمَا ثُمَّ مَرَّ بِي فَقَالَ " كَيْفَ رَأَيْتَ يَا عُقْبَةُ بْنَ عَامِرٍ اقْرَأْ بِهِمَا كُلَّمَا نِمْتَ وَقُمْتَ " .
Менга Маҳмуд ибн Холид хабар берди, у деди: бизга ал-Валид ривоят қилди, у деди: менга Ибн Жобир ривоят қилди, у Қосим Абу Абдурраҳмондан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен ўша довонлардан бири ичида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловини етаклаб бораётганимда, у: «Минмайсанми, эй Уқба?» дедилар. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловларига минишни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни улуғлаб (уялиб қилмадим). Сўнг яна: «Минмайсанми, эй Уқба?» дедилар. Мен (буни рад этиш) гуноҳ бўлиб қолишидан қўрқдим, шунда у тушиб, мен озгина миндим, кейин тушдим ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) миндилар. Сўнг: «Сенга одамлар ўқийдиган энг яхши икки сурадан иборат икки сурани ўргатмайми?» дедилар ва менга ‹Қул аъузу бираббил-фалақ› ва ‹Қул аъузу бираббин-нос›ни ўқитдилар. Сўнг намоз иқомаси айтилди, у олдинга ўтиб, уларни ўқидилар. Кейин ёнимдан ўтиб: «Қандай кўрдинг, эй Уқба ибн Омир? Ҳар гал ухлаганингда ва турганингда уларни ўқигин,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . فَقُلْتُ مَاذَا أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَسَكَتَ عَنِّي ثُمَّ قَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . قُلْتُ مَاذَا أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَسَكَتَ عَنِّي فَقُلْتُ اللَّهُمَّ ارْدُدْهُ عَلَىَّ فَقَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . قُلْتُ مَاذَا أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } فَقَرَأْتُهَا حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى آخِرِهَا ثُمَّ قَالَ " قُلْ " . قُلْتُ مَاذَا أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . فَقَرَأْتُهَا حَتَّى أَتَيْتُ عَلَى آخِرِهَا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " مَا سَأَلَ سَائِلٌ بِمِثْلِهِمَا وَلاَ اسْتَعَاذَ مُسْتَعِيذٌ بِمِثْلِهِمَا " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Ибн Ажлондан, у Саид ал-Мақбурийдан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга юрардим. У: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман, эй Расулуллаҳ?» дедим. У мендан жим қолдилар. Сўнг: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман, эй Расулуллаҳ?» дедим. У мендан жим қолдилар. Мен: «Эй Аллаҳ, уни (сўзни) менга қайтар,» дедим. Сўнг у: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман, эй Расулуллаҳ?» дедим. У: «‹Қул аъузу бираббил-фалақ›,» дедилар. Мен уни то охирига етгунимча ўқидим. Сўнг: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман, эй Расулуллаҳ?» дедим. У: «‹Қул аъузу бираббин-нос›,» дедилар. Мен уни то охирига етгунимча ўқидим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳеч бир сўровчи буларнинг мислиси билан сўрамаган ва ҳеч бир паноҳ тиловчи буларнинг мислиси билан паноҳ тиламаган,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ، أَسْلَمَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ رَاكِبٌ فَوَضَعْتُ يَدِي عَلَى قَدَمِهِ فَقُلْتُ أَقْرِئْنِي سُورَةَ هُودٍ أَقْرِئْنِي سُورَةَ يُوسُفَ . فَقَالَ " لَنْ تَقْرَأَ شَيْئًا أَبْلَغَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Абу Имрон Асламдан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келдим, у уловда эдилар. Мен қўлимни унинг оёғига қўйиб: «Менга Ҳуд сурасини ўқитинг, менга Юсуф сурасини ўқитинг,» дедим. У: «Сен Аллаҳ азза ва жалла ҳузурида ‹Қул аъузу бираббил-фалақ›дан етукроқ (афзалроқ) ҳеч нарсани ўқимайсан,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أُنْزِلَ عَلَىَّ آيَاتٌ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } إِلَى آخِرِ السُّورَةِ وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . إِلَى آخِرِ السُّورَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Қайс ривоят қилди, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Менга мислиси кўрилмаган оятлар нозил қилинди: ‹Қул аъузу бираббил-фалақ› — суранинг охиригача ва ‹Қул аъузу бираббин-нос› — суранинг охиригача,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنِي بَدَلٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شَدَّادُ بْنُ سَعِيدٍ أَبُو طَلْحَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نَضْرَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْرَأْ يَا جَابِرُ " . قُلْتُ وَمَاذَا أَقْرَأُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " اقْرَأْ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . فَقَرَأْتُهُمَا فَقَالَ " اقْرَأْ بِهِمَا وَلَنْ تَقْرَأَ بِمِثْلِهِمَا " .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: менга Бадал ривоят қилди, у деди: бизга Шаддод ибн Саид Абу Талҳа ривоят қилди, у деди: бизга Саид ал-Журайрий ривоят қилди, у деди: бизга Абу Назра ривоят қилди, у Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Жобир, ўқи!» дедилар. Мен: «Ота-онам сенга фидо бўлсин, эй Расулуллаҳ, нимани ўқийман?» дедим. У: «Фалақ Роббидан паноҳ сўрайман, деб (бошланувчи сурани) ва Роббун-носдан паноҳ сўрайман, деб (бошланувчи сурани) ўқи,» дедилар. Мен уларни ўқидим. Шунда у: «Уларни ўқийвер, сен асло уларнинг мислини ўқимайсан (яъни уларга тенг келадиган нарса йўқ),» дедилар.
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ سِنَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي سِنَانٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْهُذَيْلِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ أَرْبَعٍ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَدُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ وَنَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ .
Бизга Язид ибн Синон хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Суфён хабар берди, у Абу Синондан, у Абдуллоҳ ибн Абул-Ҳузайлдан, у Абдуллоҳ ибн Амр (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тўрт нарсадан паноҳ сўрардилар: фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (Аллаҳдан эйимайдиган) қалбдан, эшитилмайдиган дуодан ва тўймайдиган нафсдан.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَمُرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنَ الْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Убайдуллоҳ хабар берди, у деди: бизга Исроил ривоят қилди, у Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан, у Умар (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўрқоқликдан, бахилликдан, кўкрак (қалб) фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрардилар.
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ أَوْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي بِلاَلُ بْنُ يَحْيَى، أَنَّ شُتَيْرَ بْنَ شَكَلٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، شَكَلِ بْنِ حُمَيْدٍ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ عَلِّمْنِي تَعَوُّذًا أَتَعَوَّذُ بِهِ فَأَخَذَ بِيَدِي ثُمَّ قَالَ " قُلْ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ سَمْعِي وَشَرِّ بَصَرِي وَشَرِّ لِسَانِي وَشَرِّ قَلْبِي وَشَرِّ مَنِيِّي " . قَالَ حَتَّى حَفِظْتُهَا قَالَ سَعْدٌ وَالْمَنِيُّ مَاؤُهُ .
Бизга Ҳусайн ибн Ишоқ хабар берди, у деди: бизга Абу Нуайм ривоят қилди, у деди: бизга Саъд ибн Авс ривоят қилди, у деди: менга Билол ибн Яҳё ривоят қилдики, Шутайр ибн Шакал унга отаси Шакал ибн Ҳумайддан хабар берди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурларига келдим ва: «Эй Аллаҳнинг Набийси, менга паноҳ сўрайдиган (бир дуони) ўргатинг,» дедим. Шунда у қўлимдан ушладилар, сўнг: «Айтгин: Қулоқимнинг ёмонлигидан, кўзимнинг ёмонлигидан, тилимнинг ёмонлигидан, қалбимнинг ёмонлигидан ва манийимнинг (жинсий аъзойимнинг) ёмонлигидан Сенга паноҳ сўрайман,» дедилар. У (Шакал): токи уни ёдлаб олгунимча (такрорладилар), деди. Саъд деди: маний дегани унинг сувидир.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُصْعَبَ بْنَ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ يُعَلِّمُنَا خَمْسًا كَانَ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو بِهِنَّ وَيَقُولُهُنَّ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Абдулмалик ибн Умайдрдан (ривоят қилди), у деди: мен Мусъаб ибн Саъддан эшитдим, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: у бизга бешта (калимани) ўргатарди ва айтарди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улар билан дуо қилардилар ва айтардилар: «Аллаҳим, мен Сендан бахилликдан паноҳ сўрайман, Сендан қўрқоқликдан паноҳ сўрайман, умрнинг энг тубанига (қариликнинг энг заифига) қайтарилишимдан Сенга паноҳ сўрайман, дунё фитнасидан Сенга паноҳ сўрайман ва қабр азобидан Сенга паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ زَكَرِيَّا، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنْ خَمْسٍ مِنَ الْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَسُوءِ الْعُمُرِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулазиз хабар берди, у деди: бизга Фазл ибн Мусо ривоят қилди, у Закариёдан, у Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан, у Ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бешта (нарсадан) паноҳ сўрардилар: бахилликдан, қўрқоқликдан, умрнинг ёмонлигидан (ёмон қариликдан), кўкрак (қалб) фитнасидан ва қабр азобидан.
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ الأَوْدِيِّ، قَالَ كَانَ سَعْدٌ يُعَلِّمُ بَنِيهِ هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ كَمَا يُعَلِّمُ الْمُعَلِّمُ الْغِلْمَانَ وَيَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ بِهِنَّ دُبُرَ الصَّلاَةِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ " . فَحَدَّثْتُ بِهَا مُصْعَبًا فَصَدَّقَهُ .
Бизга Яҳё ибн Муҳаммад хабар берди, у деди: бизга Ҳаббон ибн Ҳилол ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, у Абдулмалик ибн Умайдрдан, у Амр ибн Маймун ал-Авдийдан (ривоят қилди), у деди: Саъд ўз ўғилларига бу калималарни худди муаллим болаларга ўргатганидек ўргатарди ва айтарди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намознинг охирида улар билан паноҳ сўрардилар: «Аллаҳим, мен Сендан бахилликдан паноҳ сўрайман, Сендан қўрқоқликдан паноҳ сўрайман, умрнинг энг тубанига қайтарилишимдан Сенга паноҳ сўрайман, дунё фитнасидан Сенга паноҳ сўрайман ва қабр азобидан Сенга паноҳ сўрайман.» Мен буни Мусъабга айтиб бердим, у эса уни тасдиқлади.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ مُعَاذِ بْنِ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَفِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у Муоз ибн Ҳишомдан (ривоят қилди), у деди: бизга отам ривоят қилди, у Қатодадан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дердилар: «Аллаҳим, мен Сендан ожизликдан, дангасаликдан, бахилликдан, қариликдан, қабр азобидан ва ҳаёт ҳамда ўлим фитнасидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُنْذِرِ، عَنِ ابْنِ فُضَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَعَوَاتٌ لاَ يَدَعُهُنَّ كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ " .
Бизга Али ибн ал-Мунзир хабар берди, у Ибн Фузайлдан (ривоят қилди), у деди: бизга Муҳаммад ибн Ишоқ ривоят қилди, у ал-Минҳол ибн Амрдан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳеч тарк этмайдиган дуолари бор эди, у шундай дердилар: «Аллаҳим, мен Сендан ғам-ташвишдан, қайғудан, ожизликдан, дангасаликдан, бахилликдан, қўрқоқликдан ва кишиларнинг ғолиб келишидан (қарз остида қолишдан) паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَعَوَاتٌ لاَ يَدَعُهُنَّ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَالدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا الصَّوَابُ وَحَدِيثُ ابْنِ فُضَيْلٍ خَطَأٌ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Жарир хабар берди, у Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Амр ибн Абу Амрдан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳеч тарк этмайдиган дуолари бор эди: «Аллаҳим, мен Сендан ғам-ташвишдан, қайғудан, ожизликдан, дангасаликдан, бахилликдан, қўрқоқликдан, қарздан ва кишиларнинг ғолиб келишидан паноҳ сўрайман.» Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: бу (ривоят) тўғридир, Ибн Фузайлнинг ҳадиси эса хатодир.
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ قَالَ أَنَسٌ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада хабар берди, у деди: бизга Бишр ривоят қилди, у Ҳумайддан (ривоят қилди), у деди: Анас (розияллаҳу анҳу) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дуо қилардилар: «Аллаҳим, мен Сендан дангасаликдан, қариликдан, қўрқоқликдан, бахилликдан, Дажжол фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло ас-Санъоний хабар берди, у деди: бизга ал-Муътамир ривоят қилди, у отасидан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дердилар: «Аллаҳим, мен Сендан ожизликдан, дангасаликдан, қариликдан, бахилликдан ва қўрқоқликдан паноҳ сўрайман; ва қабр азобидан ҳамда ҳаёт ва ўлим фитнасидан Сенга паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا أَبُو حَاتِمٍ السِّجِسْتَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي عَمْرٍو، مَوْلَى الْمُطَّلِبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا دَعَا قَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ سَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ شَيْخٌ ضَعِيفٌ وَإِنَّمَا أَخْرَجْنَاهُ لِلزِّيَادَةِ فِي الْحَدِيثِ .
Бизга Абу Ҳотим ас-Сижистоний хабар берди, у деди: бизга Абдуллоҳ ибн Ражо ривоят қилди, у деди: менга Саид ибн Салама ривоят қилди, у деди: менга ал-Мутталибнинг озод қилинган қули Амр ибн Абу Амр ривоят қилди, у Абдуллоҳ ибн ал-Мутталибдан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуо қилганларида шундай дердилар: «Аллаҳим, мен Сендан ғам-ташвишдан, қайғудан, ожизликдан, дангасаликдан, бахилликдан, қўрқоқликдан, қарзнинг оғирлигидан (юк бўлиб босишидан) ва кишиларнинг ғолиб келишидан паноҳ сўрайман.» Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Саид ибн Салама заиф шайхдир, биз уни фақат ҳадисдаги зиёда (сўз) учун келтирдик.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي صَفْوَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ عَطِيَّةَ، - وَكَانَ خَيْرَ أَهْلِ زَمَانِهِ - قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَكْثَرَ مَا يَتَعَوَّذُ مِنَ الْمَغْرَمِ وَالْمَأْثَمِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَكْثَرَ مَا تَتَعَوَّذُ مِنَ الْمَغْرَمِ قَالَ " إِنَّهُ مَنْ غَرِمَ حَدَّثَ فَكَذَبَ وَوَعَدَ فَأَخْلَفَ " .
Менга Муҳаммад ибн Усмон ибн Абу Сафвон хабар берди, у деди: менга Салама ибн Саид ибн Атийя ривоят қилди — у ўз замонаси аҳлининг энг яхшиси эди — у деди: бизга Маъмар ривоят қилди, у аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кўпинча қарздан ва гуноҳдан паноҳ сўрардилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, қарздан шунчалик кўп паноҳ сўрайсизми?» дедим. У: «Албатта, ким қарзга ботса, гапириб ёлғон сўзлайди ва ваъда бериб, уни бузади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ أَوْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي بِلاَلُ بْنُ يَحْيَى، أَنَّ شُتَيْرَ بْنَ شَكَلٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، شَكَلِ بْنِ حُمَيْدٍ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ عَلِّمْنِي تَعَوُّذًا أَتَعَوَّذُ بِهِ فَأَخَذَ بِيَدِي ثُمَّ قَالَ " قُلْ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ سَمْعِي وَشَرِّ بَصَرِي وَشَرِّ لِسَانِي وَشَرِّ قَلْبِي وَشَرِّ مَنِيِّي " . قَالَ حَتَّى حَفِظْتُهَا قَالَ سَعْدٌ وَالْمَنِيُّ مَاؤُهُ . خَالَفَهُ وَكِيعٌ فِي لَفْظِهِ .
Бизга Ҳусайн ибн Ишоқ хабар берди, у деди: бизга Абу Нуайм хабар берди, у деди: бизга Саъд ибн Авс ривоят қилди, у деди: менга Билол ибн Яҳё ривоят қилдики, Шутайр ибн Шакал унга отаси Шакал ибн Ҳумайддан хабар берди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурларига келдим ва: «Эй Аллаҳнинг Набийси, менга паноҳ сўрайдиган (бир дуони) ўргатинг,» дедим. Шунда у қўлимдан ушладилар, сўнг: «Айтгин: Қулоқимнинг ёмонлигидан, кўзимнинг ёмонлигидан, тилимнинг ёмонлигидан, қалбимнинг ёмонлигидан ва манийимнинг (жинсий аъзойимнинг) ёмонлигидан Сенга паноҳ сўрайман,» дедилар. У (Шакал): токи уни ёдлаб олгунимча (такрорладилар), деди. Саъд деди: маний дегани унинг сувидир. Вакииъ унинг лафзида (сўзларида) унга мухолиф келди.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ بْنُ وَكِيعِ بْنِ الْجَرَّاحِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ بِلاَلِ بْنِ يَحْيَى، عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلِ بْنِ حُمَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَنْتَفِعُ بِهِ . قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ عَافِنِي مِنْ شَرِّ سَمْعِي وَبَصَرِي وَلِسَانِي وَقَلْبِي وَمِنْ شَرِّ مَنِيِّي " . يَعْنِي ذَكَرَهُ .
Бизга Убайд ибн Вакииъ ибн ал-Жарроҳ хабар берди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у Саъд ибн Авсдан, у Билол ибн Яҳёдан, у Шутайр ибн Шакал ибн Ҳумайддан, у отасидан (ривоят қилди), у деди: мен: «Эй Расулуллаҳ, менга фойдаланадиган бир дуони ўргатинг,» дедим. У: «Айтгин: Аллаҳим, мени қулоқимнинг, кўзимнинг, тилимнинг ва қалбимнинг ёмонлигидан, ҳамда манийимнинг ёмонлигидан офиятда (омон) сақла,» дедилар. Яъни жинсий аъзосини назарда тутдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ سُئِلَ أَنَسٌ - وَهُوَ ابْنُ مَالِكٍ - عَنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَعَنِ الدَّجَّالِ، قَالَ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у Холиддан (ривоят қилди), у деди: бизга Ҳумайд ривоят қилди, у деди: Анас — у ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дир — қабр азоби ва Дажжол ҳақида сўралган эди, у деди: Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дердилар: «Аллаҳим, мен Сендан дангасаликдан, қариликдан, қўрқоқликдан, бахилликдан, Дажжол фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَاضِرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ لاَ أُعَلِّمُكُمْ إِلاَّ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلاَهَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَمِنْ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ وَعِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَدَعْوَةٍ لاَ يُسْتَجَابُ لَهَا " .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Муҳозир ривоят қилди, у деди: бизга Осим ал-Аҳвал ривоят қилди, у Абдуллоҳ ибн ал-Ҳорисдан, у Зайд ибн Арқам (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: мен сизларга фақат Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга ўргатган нарсани ўргатаман, у шундай дердилар: «Аллаҳим, мен Сендан ожизликдан, дангасаликдан, бахилликдан, қўрқоқликдан, қариликдан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман. Аллаҳим, нафсимга тақвосини ато эт ва уни поклагин, Сен уни покловчиларнинг энг яхшисисан, Сен унинг Эгаси ва Мавлосисан. Аллаҳим, мен Сендан қўрқмайдиган (эйимайдиган) қалбдан, тўймайдиган нафсдан, фойда бермайдиган илмдан ва ижобат қилинмайдиган дуодан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَفِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ " .
Бизга Амр ибн Али хабар бериб, деди: бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, у деди: менга отам, Қатодадан, у Анасдан (ривоят қилдики), Аллоҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳим, мен Сендан ожизликдан, дангасаликдан, бахилликдан, қўрқоқликдан, қариликдан, қабр азобидан, ҳаёт ва ўлим фитнасидан паноҳ сўрайман,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ، خُشَيْشُ بْنُ أَصْرَمَ قَالَ حَدَّثَنَا حَبَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفَقْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْقِلَّةِ وَالذِّلَّةِ وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ " . خَالَفَهُ الأَوْزَاعِيُّ .
Бизга Абу Осим, Хушайш ибн Асрам хабар бериб, деди: бизга Ҳаббон ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама, Ишоқ ибн Абдуллоҳ ибн Абу Талҳадан, у Саид ибн Ясордан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳим, мен Сендан фақирликдан паноҳ сўрайман, Сендан оз-камлик ва хорликдан паноҳ сўрайман ва Сендан зулм қилишимдан ёки зулм кўришимдан паноҳ сўрайман,» дер эдилар. Авзоий унга мухолиф келди.
قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو، - وَهُوَ الأَوْزَاعِيُّ - قَالَ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ عِيَاضٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنَ الْفَقْرِ وَالْقِلَّةِ وَالذِّلَّةِ وَأَنْ تَظْلِمَ أَوْ تُظْلَمَ " .
У деди: менга Маҳмуд ибн Холид хабар бериб, деди: бизга ал-Валид, Абу Амрдан — у Авзоийдир — ривоят қилди, у деди: менга Ишоқ ибн Абдуллоҳ ибн Абу Талҳа ривоят қилди, у деди: менга Жаъфар ибн Иёз ривоят қилди, у деди: менга Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) ривоят қилиб, деди: Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳдан фақирликдан, оз-камликдан, хорликдан ва зулм қилишингиз ёки зулм кўришингиздан паноҳ сўранг,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْقِلَّةِ وَالْفَقْرِ وَالذِّلَّةِ وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ " .
Бизга Аҳмад ибн Наср хабар бериб, деди: бизга Абдуссамад ибн Абдулворис ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама, Ишоқдан, у Саид ибн Ясордан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳим, мен Сендан оз-камликдан, фақирликдан ва хорликдан паноҳ сўрайман ва Сендан зулм қилишимдан ёки зулм кўришимдан паноҳ сўрайман,» дер эдилар.
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْوَاحِدِ - عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ عِيَاضٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنَ الْفَقْرِ وَمِنَ الْقِلَّةِ وَمِنَ الذِّلَّةِ وَأَنْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ " .
Бизга Маҳмуд ибн Холид хабар бериб, деди: бизга Умар — яъни ибн Абдулвоҳид — Авзоийдан ривоят қилди, у деди: менга Ишоқ ибн Абдуллоҳ ривоят қилди, у деди: менга Жаъфар ибн Иёз ривоят қилди, у деди: менга Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) ривоят қилиб, деди: Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳдан фақирликдан, оз-камликдан, хорликдан ва зулм қилишимдан ёки зулм кўришимдан паноҳ сўранг,» дедилар.
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ شَيْبَةَ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ عِيَاضٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، حَدَّثَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنَ الْفَقْرِ وَالْقِلَّةِ وَالذِّلَّةِ وَأَنْ تَظْلِمَ أَوْ تُظْلَمَ " .
Бизга Юнус ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга Мусо ибн Шайба, Авзоийдан, у Ишоқ ибн Абдуллоҳ ибн Абу Талҳадан ривоят қилди, у деди: менга Жаъфар ибн Иёз ривоят қилдики, Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) унга Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилиб, дедилар: «Аллоҳдан фақирликдан, оз-камликдан, хорликдан ва зулм қилишингиз ёки зулм кўришингиздан паноҳ сўранг.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، - يَعْنِي الشَّحَّامَ - قَالَ حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي بَكْرَةَ - أَنَّهُ كَانَ سَمِعَ وَالِدَهُ، يَقُولُ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ وَالْفَقْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ " . فَجَعَلْتُ أَدْعُو بِهِنَّ فَقَالَ يَا بُنَىَّ أَنَّى عُلِّمْتَ هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ قُلْتُ يَا أَبَتِ سَمِعْتُكَ تَدْعُو بِهِنَّ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ فَأَخَذْتُهُنَّ عَنْكَ . قَالَ فَالْزَمْهُنَّ يَا بُنَىَّ فَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو بِهِنَّ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бериб, деди: бизга Ибн Абу Адий ривоят қилди, у деди: бизга Усмон — яъни аш-Шаҳҳом — ривоят қилди, у деди: бизга Муслим — яъни ибн Абу Бакра — ривоят қилдики, у отасини намоздан кейин: «Аллоҳим, мен Сендан куфрдан, фақирликдан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман,» деганини эшитган эди. Мен ҳам буларни ўқий бошладим. Шунда у: «Эй ўғилчам, бу калималарни қаердан ўргундинг?» деди. Мен: «Эй отажон, мен сени намоздан кейин буларни ўқиб дуо қилаётганингни эшитиб, сендан олдим,» дедим. У: «Эй ўғилчам, буларни доим ўқигин, чунки Аллоҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоздан кейин булар билан дуо қилар эдилар,» деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَثِيرًا مَا يَدْعُو بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ وَفِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَشَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَشَرِّ فِتْنَةِ الْفَقْرِ وَشَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَاىَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَأَنْقِ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا أَنْقَيْتَ الثَّوْبَ الأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَاىَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллоҳ хабар бериб, деди: бизга Абу Усома ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ибн Урва, отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) (ривоят қилдики), у деди: Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кўпинча бу калималар билан дуо қилар эдилар: «Аллоҳим, мен Сендан дўзах фитнасидан ва дўзах азобидан, қабр фитнасидан ва қабр азобидан, Масиҳ Дажжол фитнасининг ёмонлигидан, фақирлик фитнасининг ёмонлигидан ва бойлик фитнасининг ёмонлигидан паноҳ сўрайман. Аллоҳим, гуноҳларимни қор ва дўл суви билан ювгин, оқ кийимни кирдан тозалаганинг каби қалбимни гуноҳлардан тозалагин ва шарқ билан ғарбни узоқ қилганинг каби мен билан гуноҳларимни узоқлаштиргин. Аллоҳим, мен Сендан дангасаликдан, қариликдан, гуноҳдан ва қарздан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَخِيهِ، عَبَّادِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الأَرْبَعِ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَمِنْ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ وَمِنْ دُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ " .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс, Саид ибн Абу Саиддан, у акаси Аббод ибн Абу Саиддан (ривоят қилдики), у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитган: Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳим, мен Сендан тўрт нарсадан паноҳ сўрайман: фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (хушуъ қилмайдиган) қалбдан, тўймайдиган нафсдан ва эшитилмайдиган дуодан,» дер эдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُوعِ فَإِنَّهُ بِئْسَ الضَّجِيعُ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْخِيَانَةِ فَإِنَّهَا بِئْسَتِ الْبِطَانَةُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало хабар бериб, деди: бизга Ибн Идрис, Ибн Ажлондан, у ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан хабар берди, у деди: Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳим, мен Сендан очликдан паноҳ сўрайман, чунки у қандай ёмон ётоқдош, ва Сендан хиёнатдан паноҳ сўрайман, чунки у қандай ёмон ички сир (хислат),» дер эдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَجْلاَنَ، وَذَكَرَ، آخَرَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُوعِ فَإِنَّهُ بِئْسَ الضَّجِيعُ وَمِنَ الْخِيَانَةِ فَإِنَّهَا بِئْسَتِ الْبِطَانَةُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бериб, деди: бизга Абдуллоҳ ибн Идрис ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Ажлон ривоят қилди ва бошқа бировни ҳам зикр қилди, Саид ибн Абу Саиддан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳим, мен Сендан очликдан паноҳ сўрайман, чунки у қандай ёмон ётоқдош, ва хиёнатдан (паноҳ сўрайман), чунки у қандай ёмон ички сир (хислат),» дер эдилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا خَلَفٌ، عَنْ حَفْصٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو بِهَذِهِ الدَّعَوَاتِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَقَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَدُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ وَنَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ " . ثُمَّ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَؤُلاَءِ الأَرْبَعِ " .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Халаф, Ҳафсдан, у Анасдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бу дуолар билан дуо қилар эдилар: «Аллоҳим, мен Сендан фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (хушуъ қилмайдиган) қалбдан, эшитилмайдиган дуодан ва тўймайдиган нафсдан паноҳ сўрайман.» Сўнгра: «Аллоҳим, мен Сендан шу тўрт нарсадан паноҳ сўрайман,» дер эдилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنَا ضُبَارَةُ، عَنْ دُوَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، قَالَ قَالَ أَبُو صَالِحٍ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الشِّقَاقِ وَالنِّفَاقِ وَسُوءِ الأَخْلاَقِ " .
Бизга Амр ибн Усмон хабар бериб, деди: бизга Бақийя ривоят қилди, у деди: бизга Дубора, Дувайд ибн Нофидан ривоят қилди, у деди: Абу Солиҳ деди: Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) дедики, Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳим, мен Сендан низо-ихтилофдан, нифоқдан ва ёмон хулқдан паноҳ сўрайман,» деб дуо қилар эдилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، سُلَيْمَانُ بْنُ سُلَيْمٍ الْحِمْصِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُرْوَةَ، - هُوَ ابْنُ الزُّبَيْرِ - عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكْثِرُ التَّعَوُّذَ مِنَ الْمَغْرَمِ وَالْمَأْثَمِ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تُكْثِرُ التَّعَوُّذَ مِنَ الْمَغْرَمِ وَالْمَأْثَمِ فَقَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا غَرِمَ حَدَّثَ فَكَذَبَ وَوَعَدَ فَأَخْلَفَ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Бақийя хабар берди, у деди: менга Абу Салама, Сулаймон ибн Сулайм ал-Ҳимсий ривоят қилди, у деди: менга Зуҳрий, Урвадан — у ибн аз-Зубайрдир — у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилди, у деди: Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қарз ва гуноҳдан кўп паноҳ сўрар эдилар. Шунда уларга: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз қарз ва гуноҳдан кўп паноҳ сўрайсиз?» дейилди. У: «Албатта, киши қарздор бўлса, гапирганда ёлғон гапиради ва ваъда берса, хилоф қилади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، وَذَكَرَ، آخَرَ قَالَ حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ غَيْلاَنَ التُّجِيبِيُّ، أَنَّهُ سَمِعَ دَرَّاجًا أَبَا السَّمْحِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الْهَيْثَمِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الْكُفْرِ وَالدَّيْنِ " . قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَعْدِلُ الدَّيْنَ بِالْكُفْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Язид хабар бериб, деди: бизга отам ривоят қилди, у деди: бизга Ҳайва ривоят қилди ва бошқа бировни ҳам зикр қилди, у деди: бизга Солим ибн Ғайлон ат-Тужибий ривоят қилдики, у Даррож Абус-Самҳдан эшитган, у Абул-Ҳайсамдан эшитган, у Абу Саиднинг (розияллаҳу анҳу) шундай деганини эшитган: Мен Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: «Мен Аллоҳдан куфрдан ва қарздан паноҳ сўрайман,» деганларини эшитдим. Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, қарзни куфрга тенглаштиряпсизми?» деди. Шунда Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳа,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، عَنْ دَرَّاجٍ أَبِي السَّمْحِ، عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الْكُفْرِ وَالدَّيْنِ " . فَقَالَ رَجُلٌ تَعْدِلُ الدَّيْنَ بِالْكُفْرِ قَالَ " نَعَمْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: менга Абдуллоҳ ибн Язид ал-Муқри ривоят қилди, у деди: бизга Ҳайва, Даррож Абус-Самҳдан, у Абул-Ҳайсамдан, у Абу Саиддан (розияллаҳу анҳу), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Мен Аллоҳдан куфрдан ва қарздан паноҳ сўрайман,» дедилар. Шунда бир киши: «Қарзни куфрга тенглаштиряпсизми?» деди. У: «Ҳа,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي حُيَىُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَلَبَةِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الْعَدُوِّ وَشَمَاتَةِ الأَعْدَاءِ " .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, у деди: менга Ҳуяй ибн Абдуллоҳ ривоят қилди, у деди: менга Абу Абдураҳмон ал-Ҳубулий, Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Осдан (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилдики), Расулуллоҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бу калималар билан дуо қилар эдилар: «Аллоҳим, мен Сендан қарзнинг зўрайишидан, душманнинг ғолиб келишидан ва душманларнинг шодланишидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ، وَهُوَ ابْنُ يَزِيدَ الْجَرْمِيُّ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳарб хабар бериб, деди: бизга ал-Қосим — у ибн Язид ал-Жармийдир — Абдулазиздан ривоят қилди, (у деди:) менга Амр ибн Абу Амр, Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан хабар берди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳим, мен Сендан ғам-ташвишдан, қайғудан, дангасаликдан, бахилликдан, қўрқоқликдан, қарзнинг оғирлигидан ва кишиларнинг ғалабасидан (зулмидан) паноҳ сўрайман,» дер эдилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَفِتْنَةِ النَّارِ وَفِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَشَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَشَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى وَشَرِّ فِتْنَةِ الْفَقْرِ اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَاىَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَغْرَمِ وَالْمَأْثَمِ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Жарир, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. У шундай деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, мен Сендан қабр азобидан, дўзах фитнасидан, қабр фитнасидан, қабр азобидан, Масиҳ Дажжол фитнасининг ёмонлигидан, бойлик фитнасининг ёмонлигидан ва камбағаллик фитнасининг ёмонлигидан паноҳ сўрайман. Аллаҳим, гуноҳларимни қор ва дўл суви билан ювгил ва қалбимни гуноҳлардан оқ кийимни кирдан тозалаганинг каби покла. Аллаҳим, мен Сендан дангасаликдан, қариликдан, қарздорликдан ва гуноҳдан паноҳ сўрайман,» деб айтар эдилар.»
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُصْعَبَ بْنَ سَعْدٍ، قَالَ كَانَ سَعْدٌ يُعَلِّمُهُ هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ وَيَرْوِيهِنَّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар бериб, деди: бизга Абу Довуд ривоят қилиб, деди: бизга Шуъба, Абдулмалик ибн Умайрдан ривоят қилди. У деди: мен Мусъаб ибн Саъддан эшитдим, у деди: Саъд унга ушбу калималарни ўргатар ва уларни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилар эди: «Аллаҳим, мен Сендан бахилликдан паноҳ сўрайман, Сендан қўрқоқликдан паноҳ сўрайман, Сендан умрнинг энг тубанига (қайтарилишимдан) қайтарилишимдан паноҳ сўрайман, Сендан дунё фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنِي هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، وَعَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ الأَوْدِيِّ، قَالاَ كَانَ سَعْدٌ يُعَلِّمُ بَنِيهِ هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ كَمَا يُعَلِّمُ الْمُكْتِبُ الْغِلْمَانَ وَيَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ بِهِنَّ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْقَبْرِ " .
Менга Ҳилол ибн ал-Ало хабар бериб, деди: бизга отам ривоят қилиб, деди: бизга Убайдуллоҳ, Исроилдан, у Абдулмалик ибн Умайрдан, у Мусъаб ибн Саъддан ва Амр ибн Маймун ал-Авдийдан ривоят қилди. Улар иккаласи дедилар: Саъд ўғилларига ушбу калималарни худди муаллим болаларга ўргатганидек ўргатар ва: «Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар намознинг охирида булар билан паноҳ сўрар эдилар,» дер эди: «Аллаҳим, мен Сендан бахилликдан паноҳ сўрайман, Сендан қўрқоқликдан паноҳ сўрайман, Сендан умрнинг энг тубанига қайтарилишимдан паноҳ сўрайман, Сендан дунё фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنَ الْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَسُوءِ الْعُمُرِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ .
Бизга Аҳмад ибн Фазола, Убайдуллоҳдан хабар бериб, деди: бизга Исроил, Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан, у Умар (розияллаҳу анҳу)дан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўрқоқликдан, бахилликдан, умрнинг ёмонлигидан, кўкрак (дил) фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрар эдилар.
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ سَلْمٍ الْبَلْخِيُّ، - هُوَ أَبُو دَاوُدَ الْمَصَاحِفِيُّ - قَالَ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ، قَالَ أَنْبَأَنَا يُونُسُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنْ خَمْسٍ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَسُوءِ الْعُمُرِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Сулаймон ибн Салм ал-Балхий — у Абу Довуд ал-Масоҳифийдир — хабар бериб, деди: бизга ан-Назр хабар бериб, деди: бизга Юнус, Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан хабар берди. У деди: мен Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бешта нарсадан паноҳ сўрар эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан қўрқоқликдан, бахилликдан, умрнинг ёмонлигидан, кўкрак (дил) фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنِي هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَصْحَابُ، مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنَ الشُّحِّ وَالْجُبْنِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ .
Менга Ҳилол ибн ал-Ало хабар бериб, деди: бизга Ҳусайн ривоят қилиб, деди: бизга Зуҳайр ривоят қилиб, деди: бизга Абу Ишоқ, Амр ибн Маймундан ривоят қилди. У деди: менга Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобалари ривоят қилдиларки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бахилликдан, қўрқоқликдан, кўкрак (дил) фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрар эдилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مُرْسَلٌ .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар бериб, деди: бизга Абу Довуд, Суфёндан, у Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан ривоят қилди. У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) паноҳ сўрар эдилар. (Бу ривоят) мурсалдир.
أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ بْنُ وَكِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ بِلاَلِ بْنِ يَحْيَى، عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلِ بْنِ حُمَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَنْتَفِعُ بِهِ . قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ عَافِنِي مِنْ شَرِّ سَمْعِي وَبَصَرِي وَلِسَانِي وَقَلْبِي وَشَرِّ مَنِيِّي " . يَعْنِي ذَكَرَهُ .
Менга Убайд ибн Вакииъ хабар бериб, деди: бизга отам, Саъд ибн Авсдан, у Билол ибн Яҳёдан, у Шутайр ибн Шакал ибн Ҳумайддан, у отасидан ривоят қилди. У деди: мен: «Эй Расулуллаҳ, менга фойдаланадиган бир дуо ўргатинг,» дедим. У: «Айтгин: Аллаҳим, менинг қулоғимнинг, кўзимнинг, тилимнинг, қалбимнинг ёмонлигидан ва манийимнинг ёмонлигидан мени сақла,» дедилар.» Яъни, унинг закарини (жинсий аъзосини) назарда тутди.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ غَيْلاَنَ، عَنْ دَرَّاجٍ أَبِي السَّمْحِ، عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ وَالْفَقْرِ " . فَقَالَ رَجُلٌ وَيَعْدِلاَنِ قَالَ " نَعَمْ " .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилиб, деди: менга Солим ибн Ғайлон, Даррож Абус-Самҳдан, у Абул-Ҳайсамдан, у Абу Саъид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан хабар бердики, у шундай дер эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан куфрдан ва камбағалликдан паноҳ сўрайман.» Шунда бир киши: «Улар иккаласи (куфр ва камбағаллик) тенгми?» деди. У: «Ҳа,» дедилар.»
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ قَالَ " بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أَزِلَّ أَوْ أَضِلَّ أَوْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ أَوْ أَجْهَلَ أَوْ يُجْهَلَ عَلَىَّ " .
Менга Муҳаммад ибн Қудома хабар бериб, деди: бизга Жарир, Мансурдан, у аш-Шаъбийдан, у Умму Салама (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйидан чиқаётганларида шундай дер эдилар: «Аллаҳнинг исми билан, Раббим! Мен Сенга сирпаниб кетишимдан, ёки адашишимдан, ёки зулм қилишимдан, ёки менга зулм қилинишидан, ёки жоҳиллик қилишимдан, ёки менга нисбатан жоҳиллик қилинишидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي حُيَىُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَلَبَةِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الْعَدُوِّ وَشَمَاتَةِ الأَعْدَاءِ " .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ хабар бериб, деди: менга Ибн Ваҳб ривоят қилиб, деди: менга Ҳуяй ибн Абдуллоҳ хабар бериб, деди: менга Абу Абдурраҳмон ал-Ҳубулий, Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ушбу калималар билан дуо қилар эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан қарзнинг ғалаба қилишидан, душманнинг ғалаба қилишидан ва душманларнинг шодланишидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ قَالَ حُيَىٌّ حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ غَلَبَةِ الدَّيْنِ وَشَمَاتَةِ الأَعْدَاءِ " .
Бизга Юнус ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга Ибн Ваҳб хабар бериб, деди: Ҳуяй деди: менга Абу Абдурраҳмон ал-Ҳубулий, Абдуллоҳ ибн Амр (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ушбу калималар билан дуо қилар эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан қарзнинг ғалаба қилишидан ва душманларнинг шодланишидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ هَارُونَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو بِهَذِهِ الدَّعَوَاتِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْجُبْنِ وَالْعَجْزِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ " .
Бизга Абдуллоҳ ибн Муҳаммад ибн Абдурраҳмон хабар бериб, деди: бизга Ҳаммод ибн Масъада, Ҳорун ибн Иброҳимдан, у Муҳаммаддан, у Усмон ибн Абил-Ос (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ушбу дуолар билан дуо қилар эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан дангасаликдан, қариликдан, қўрқоқликдан, ожизликдан ва ҳаёт ҳамда ўлим фитнасидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَغْرَمِ وَالْمَأْثَمِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ النَّارِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Абдулҳакам, Шуъайбдан, у ал-Лайсдан, у Язид ибн ал-Ҳоддан, у Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан хабар берди. У деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Аллаҳим, мен Сендан дангасаликдан, қариликдан, қарздорликдан ва гуноҳдан паноҳ сўрайман; Сендан Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман; Сендан қабр азобидан паноҳ сўрайман; Сендан дўзах азобидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنْ هَذِهِ الثَّلاَثَةِ مِنْ دَرَكِ الشَّقَاءِ وَشَمَاتَةِ الأَعْدَاءِ وَسُوءِ الْقَضَاءِ وَجَهْدِ الْبَلاَءِ . قَالَ سُفْيَانُ هُوَ ثَلاَثَةٌ فَذَكَرْتُ أَرْبَعَةً لأَنِّي لاَ أَحْفَظُ الْوَاحِدَ الَّذِي لَيْسَ فِيهِ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Суфён, Сумайдан, у Абу Солиҳдан, ин шоа Аллаҳ, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан хабар берди. У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ушбу учтадан паноҳ сўрар эдилар: бахтсизликка етишишдан, душманларнинг шодланишидан, қазонинг ёмонлигидан ва бало машаққатидан. Суфён деди: улар учта, аммо мен тўрттасини зикр қилдим, чунки мен улардан бири бўлмаганини эслай олмайман.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَسْتَعِيذُ مِنْ سُوءِ الْقَضَاءِ وَشَمَاتَةِ الأَعْدَاءِ وَدَرَكِ الشَّقَاءِ وَجَهْدِ الْبَلاَءِ .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Суфён, Сумайдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қазонинг ёмонлигидан, душманларнинг шодланишидан, бахтсизликка етишишдан ва бало машаққатидан паноҳ сўрар эдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُنُونِ وَالْجُذَامِ وَالْبَرَصِ وَسَيِّيءِ الأَسْقَامِ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бериб, деди: бизга Абу Довуд ривоят қилиб, деди: бизга Ҳаммом, Қатодадан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай дер эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан жинниликдан, моховликдан, песидан (оқ доғ касаллигидан) ва ёмон касалликлардан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنْ عَيْنِ الْجَانِّ وَعَيْنِ الإِنْسِ فَلَمَّا نَزَلَتِ الْمُعَوِّذَتَانِ أَخَذَ بِهِمَا وَتَرَكَ مَا سِوَى ذَلِكَ .
Бизга Ҳилол ибн ал-Ало хабар бериб, деди: бизга Саъид ибн Сулаймон ривоят қилиб, деди: бизга Аббод, ал-Журайрийдан, у Абу Назрадан, у Абу Саъид (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жиннинг кўзидан ва инсоннинг кўзидан паноҳ сўрар эдилар. Икки муъаввизатайн (суралари) нозил бўлгач, уларни олдилар ва ундан бошқасини тарк этдилар.
أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَسُوءِ الْكِبَرِ وَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Мусо ибн Абдурраҳмон хабар берди, у деди: бизга Ҳусайн ривоят қилди, Зоидадан, у Ҳумайддан, у Анасдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ушбу калималар билан паноҳ тилар эдилар, улар шундай дер эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан дангасаликдан, қариликдан, қўрқоқликдан, бахилликдан, қариликнинг ёмонлигидан, Дажжол фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман,» дер эдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُصْعَبَ بْنَ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ يُعَلِّمُنَا خَمْسًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو بِهِنَّ وَيَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, Шуъбадан, у Абдулмалик ибн Умайрдан (ривоят қилди), у деди: мен Мусъаб ибн Саъддан эшитдимки, у отасидан (ривоят қилиб) деди: у бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуо қиладиган бешта (нарсани) ўргатар эди ва шундай дер эди: «Аллаҳим, мен Сендан бахилликдан паноҳ сўрайман, Сендан қўрқоқликдан паноҳ сўрайман, Сендан энг тубанлик ёшига (қайтарилишимдан) паноҳ сўрайман ва Сендан қабр азобидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، - يَعْنِي أَبَاهُ - عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ حَجَجْتُ مَعَ عُمَرَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ بِجَمْعٍ أَلاَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ خَمْسٍ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ سُوءِ الْعُمُرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الصَّدْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Имрон ибн Баккор хабар берди, у деди: бизга Аҳмад ибн Холид ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ривоят қилди, Абу Ишоқдан — яъни унинг отасидан — у Амр ибн Маймундан (ривоят қилди), у деди: мен Умар билан ҳаж қилдим ва унинг Жамъда (Муздалифада) шундай деганини эшитдим: Албатта, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бешта (нарсадан) паноҳ сўрар эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан бахилликдан ва қўрқоқликдан паноҳ сўрайман, Сендан умрнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман, Сендан кўкрагдаги (дилдаги) фитнадан паноҳ сўрайман ва Сендан қабр азобидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا أَزْهَرُ بْنُ جَمِيلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا سَافَرَ قَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الأَهْلِ وَالْمَالِ " .
Бизга Азҳар ибн Жамил хабар берди, у деди: бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Осимдан, у Абдуллоҳ ибн Саржисдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафарга чиққанларида шундай дер эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан сафарнинг машаққатидан, қайтишнинг ғамгилигидан, мўл-кўлчиликдан кейин нуқсонга учрашдан, мазлумнинг дуосидан ва аҳл-оила ҳамда мол-мулкда ёмон манзарани (кўришдан) паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا سَافَرَ قَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الأَهْلِ وَالْمَالِ وَالْوَلَدِ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Жарир ривоят қилди, Осимдан, у Абдуллоҳ ибн Саржисдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафарга чиққанларида шундай дер эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан сафарнинг машаққатидан, қайтишнинг ғамгилигидан, мўл-кўлчиликдан кейин нуқсонга учрашдан, мазлумнинг дуосидан ва аҳл-оила, мол-мулк ҳамда фарзандда ёмон манзарани (кўришдан) паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَافَرَ يَتَعَوَّذُ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ .
Бизга Юсуф ибн Ҳаммод хабар берди, у деди: бизга Бишр ибн Мансур ривоят қилди, Осимдан, у Абдуллоҳ ибн Саржисдан (ривоят қилди), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафарга чиққанларида сафарнинг машаққатидан, қайтишнинг ғамгилигидан, мўл-кўлчиликдан кейин нуқсонга учрашдан, мазлумнинг дуосидан ва ёмон манзарадан паноҳ сўрар эдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُقَدَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بِشْرٍ الْخَثْعَمِيِّ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَافَرَ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ قَالَ بِإِصْبَعِهِ - وَمَدَّ شُعْبَةُ بِإِصْبَعِهِ - قَالَ " اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الأَهْلِ وَالْمَالِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Умар ибн Али ибн Муқаддам хабар берди, у деди: бизга Ибн Абу Адий ривоят қилди, Шуъбадан, у Абдуллоҳ ибн Бишр ал-Хасъамийдан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафарга чиқиб уловларига минганларида бармоқлари билан (ишора қилиб) — Шуъба бармоғини чўзиб (кўрсатди) — шундай дер эдилар: «Аллаҳим, Сен сафарда ҳамроҳсан, аҳл-оила ҳамда мол-мулкда ўринбосарсан. Аллаҳим, мен Сендан сафарнинг машаққатидан ва қайтишнинг ғамгилигидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ جَارِ السَّوْءِ فِي دَارِ الْمُقَامِ فَإِنَّ جَارَ الْبَادِيَةِ يَتَحَوَّلُ عَنْكَ " .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Ажлон ривоят қилди, Саид ибн Абу Саид ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Яшаш маконидаги ёмон қўшнидан Аллаҳдан паноҳ сўранглар, зеро биёбондаги қўшни сиздан кўчиб кетади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي عَمْرٍو، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَبِي طَلْحَةَ " الْتَمِسْ لِي غُلاَمًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي " . فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ يَرْدُفُنِي وَرَاءَهُ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُلَّمَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَرَمِ وَالْحُزْنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ " .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Амр ибн Абу Амр ривоят қилдики, у Анас ибн Моликдан эшитди, у шундай дер эди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абу Талҳага: «Менга ғуломларингиздан менга хизмат қиладиган бир ғулом топиб беринг,» дедилар. Абу Талҳа мени орқасига миндириб олиб чиқди ва мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га, ҳар қачон тўхтаганларида хизмат қилар эдим. Мен у зотнинг кўп марта шундай деганларини эшитар эдим: «Аллаҳим, мен Сендан қариликдан, ғам-ғуссадан, ожизликдан, дангасаликдан, бахилликдан, қўрқоқликдан, қарз оғирлигидан ва кишиларнинг ғолиб келишидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَسْتَعِيذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ قَالَ وَقَالَ " إِنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي قُبُورِكُمْ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Яҳёдан, у Амрадан, у Оишадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қабр азобидан ва Дажжол фитнасидан Аллаҳдан паноҳ сўрар эдилар. (Ровий) деди: ҳамда у зот: «Албатта, сизлар қабрларингизда имтиҳон қилинасизлар,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزِّنَادِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳафс ибн Абдуллоҳ хабар берди, у деди: менга отам ривоят қилди, у деди: менга Иброҳим ривоят қилди, Мусо ибн Уқбадан, (у деди:) менга Абуз-Зинод хабар берди, Абдурраҳмон ибн Ҳурмуз ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен жаҳаннам азобидан Аллаҳдан паноҳ сўрайман, қабр азобидан Аллаҳдан паноҳ сўрайман, Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан Аллаҳдан паноҳ сўрайман ва ҳаёт ҳамда мамот фитнасининг ёмонлигидан Аллаҳдан паноҳ сўрайман,» дедилар.
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ دُرُسْتَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ " .
Бизга Яҳё ибн Дуруст хабар берди, у деди: бизга Абу Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Абу Касир ривоят қилдики, Абу Салама унга Абу Ҳурайрадан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у зот шундай дер эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан қабр азобидан паноҳ сўрайман, Сендан дўзах азобидан паноҳ сўрайман, Сендан ҳаёт ҳамда мамот фитнасидан паноҳ сўрайман ва Сендан Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي عُمَرَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَشْخَاشٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهِ فَجِئْتُ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ شَيَاطِينِ الْجِنِّ وَالإِنْسِ " . قُلْتُ أَوَلِلإِنْسِ شَيَاطِينُ قَالَ " نَعَمْ " .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Жаъфар ибн Авн ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Абдуллоҳ ривоят қилди, Абу Умардан, у Убайд ибн Хашхошдан, у Абу Зардан (ривоят қилди), у деди: мен масжидга кирдим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у ерда эдилар. Келиб у зотнинг ёнида ўтирдим. У зот: «Эй Абу Зар, жин ва инсон шайтонларининг ёмонлигидан Аллаҳдан паноҳ сўра,» дедилар. Мен: «Инсонларда ҳам шайтонлар борми?» дедим. У зот: «Ҳа,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، وَمَالِكٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " عُوذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ عُوذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ عُوذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Суфён ва Молик ривоят қилди, улар дедилар: бизга Абуз-Зинод ривоят қилди, ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди), у зот: «Қабр азобидан Аллаҳдан паноҳ сўранглар, ҳаёт ҳамда мамот фитнасидан Аллаҳдан паноҳ сўранглар, Масиҳ Дажжол фитнасидан Аллаҳдан паноҳ сўранглар,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَلْقَمَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ خَمْسٍ يَقُولُ " عُوذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ " .
Бизга Абдурраҳмон ибн Муҳаммад хабар берди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: менга Яъло ибн Ато хабар берди, у деди: мен Абу Алқаманинг Абу Ҳурайрадан (ривоят қилиб) сўзлаётганини эшитдим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бешта (нарсадан) паноҳ сўрар эдилар, шундай дер эдилар: «Қабр азобидан, жаҳаннам азобидан, ҳаёт ҳамда мамот фитнасидан ва Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан Аллаҳдан паноҳ сўранглар.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، وَذَكَرَ، كَلِمَةً مَعْنَاهَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَلْقَمَةَ الْهَاشِمِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ " . وَكَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ جَهَنَّمَ وَفِتْنَةِ الأَحْيَاءِ وَالأَمْوَاتِ وَفِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, Муҳаммаддан, ва у (унинг) маъносини (англатувчи) бир сўзни зикр қилди: бизга Шуъба ривоят қилди, Яъло ибн Атодан, у деди: мен Абу Алқама ал-Ҳошимийдан эшитдим, у деди: мен Абу Ҳурайрадан эшитдим, у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Ким менга итоат қилса, бас Аллаҳга итоат қилибди; ким менга осий бўлса, бас Аллаҳга осий бўлибди,» дедилар. Ва у зот қабр азобидан, жаҳаннам азобидан, тириклар ҳамда ўликлар фитнасидан ва Масиҳ Дажжол фитнасидан паноҳ сўрар эдилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ، حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، مِنْ فِيهِ إِلَى فِيَّ قَالَ وَقَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم " اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ خَمْسٍ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَفِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَفِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ " .
Бизга Абу Довуд хабар берди, у деди: бизга Абул-Валид ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, Яъло ибн Атодан, у отасидан, у Абу Алқамадан (ривоят қилди), (у деди:) менга Абу Ҳурайра ўз оғзидан менинг оғзимга (бевосита) ривоят қилди, у деди: у — яъни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — шундай дедилар: «Бешта (нарсадан) Аллаҳдан паноҳ сўранглар: жаҳаннам азобидан, қабр азобидан, ҳаёт ҳамда мамот фитнасидан ва Масиҳ Дажжол фитнасидан.»
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُعَلِّمُهُمْ هَذَا الدُّعَاءَ كَمَا يُعَلِّمُ السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ " قُولُوا اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ " .
Бизга Қутайба хабар берди, Моликдан, у Абуз-Зубайрдан, у Товусдан, у Абдуллоҳ ибн Аббосдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга бу дуони худди Қуръондан бир сурани ўргатганларидек ўргатар эдилар: «Айтинглар: Аллаҳим, биз Сендан жаҳаннам азобидан паноҳ сўраймиз, Сендан қабр азобидан паноҳ сўрайман, Сендан Масиҳ Дажжол фитнасидан паноҳ сўрайман ва Сендан ҳаёт ҳамда мамот фитнасидан паноҳ сўрайман.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَيْمُونٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَأَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " عُوذُوا بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عُوذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Маймун хабар берди, Суфёндан, у Амрдан, у Товусдан, у Абу Ҳурайрадан, ва Абуз-Зинод, ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Аллаҳ азза ва жалланинг азобидан Аллаҳга сиғининг; тириклик ва ўлим фитнасидан, қабр азобидан ва Масиҳ Дажжол фитнасидан Аллаҳга сиғининг,» дедилар.
قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو يَقُولُ فِي دُعَائِهِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ " .
ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилганда, мен эшитиб турардим — дедики, Ибнул-Қосимдан, у Моликдан, у Абуз-Зиноддан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуосида шундай деб дуо қилар эдилар: «Аллоҳумма инни аъузу бика мин азоби жаҳаннама, ва аъузу бика мин азобил-қабри, ва аъузу бика мин фитнатил-масиҳид-дажжоли, ва аъузу бика мин фитнатил-маҳё вал-мамот (Эй Аллаҳ, мен Жаҳаннам азобидан Сенга сиғинаман, қабр азобидан Сенга сиғинаман, Масиҳ Дажжол фитнасидан Сенга сиғинаман ва тириклик ҳамда ўлим фитнасидан Сенга сиғинаман),» дердилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ كَثِيرٍ الْمُقْرِئُ، عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي دُعَائِهِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْقَبْرِ وَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَفِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا خَطَأٌ وَالصَّوَابُ سُلَيْمَانُ بْنُ سِنَانٍ .
Бизга Абу Осим хабар берди, у деди: бизга ал-Қосим ибн Касир ал-Муқри ривоят қилди, ал-Лайс ибн Саъддан, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Сулаймон ибн Ясордан (ривоят қилдики), у Абу Ҳурайрани шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуосида шундай деяётганларини эшитдим: «Аллоҳумма инни аъузу бика мин фитнатил-қабри, ва фитнатид-дажжоли, ва фитнатил-маҳё вал-мамот (Эй Аллаҳ, мен қабр фитнасидан, Дажжол фитнасидан ва тириклик ҳамда ўлим фитнасидан Сенга сиғинаман),» дердилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: бу хатодир, тўғриси Сулаймон ибн Синондир.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " عُوذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ عُوذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ عُوذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ عُوذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Абуз-Зиноддан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Аллаҳнинг азобидан Аллаҳга сиғининг; қабр азобидан Аллаҳга сиғининг; тириклик ва ўлим фитнасидан Аллаҳга сиғининг; Масиҳ Дажжол фитнасидан Аллаҳга сиғининг,» дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَالْمَسِيحِ الدَّجَّالِ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абу Омир ал-Ақадий хабар берди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Будайл ибн Майсарадан, у Абдуллоҳ ибн Шақиқдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Жаҳаннам азобидан, қабр азобидан ва Масиҳ Дажжолдан (Аллаҳга) сиғинар эдилар.
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو، عَنْ يَحْيَى، أَنَّهُ حَدَّثَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ " .
Бизга Маҳмуд ибн Холид хабар берди, у деди: бизга ал-Валид ривоят қилди, у деди: бизга Абу Амр ривоят қилди, Яҳёдан, у унга ривоят қилиб дедики: менга Абу Салама хабар берди, у деди: менга Абу Ҳурайра ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Дўзах азобидан ва қабр азобидан, тириклик ҳамда ўлим фитнасидан ва Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан Аллаҳга сиғининг,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ، عَنْ جَسْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرَائِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَرَبَّ إِسْرَافِيلَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ حَرِّ النَّارِ وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳафс хабар берди, у деди: менга отам ривоят қилди, у деди: менга Иброҳим ривоят қилди, Суфён ибн Саъиддан, у Абу Ҳассондан, у Жасрадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳумма робба жиброила ва микоила ва робба исрофила, аъузу бика мин ҳаррин-нори ва мин азобил-қабр (Эй Аллаҳ, Жиброил ва Микоилнинг Робби, Исрофилнинг Робби, олов иссиғидан ва қабр азобидан Сенга сиғинаман),» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ سِنَانٍ الْمُزَنِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ، صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي صَلاَتِهِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ حَرِّ جَهَنَّمَ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا الصَّوَابُ .
Бизга Амр ибн Саввод хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: бизга Амр ибнул-Ҳорис ривоят қилди, Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Сулаймон ибн Синон ал-Музанийдан (ривоят қилдики), у Абу Ҳурайрани шундай деганини эшитди: Абул-Қосим (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозларида шундай деяётганларини эшитдим: «Аллоҳумма инни аъузу бика мин фитнатил-қабри ва мин фитнатид-дажжоли ва мин фитнатил-маҳё вал-мамоти ва мин ҳарри жаҳаннам (Эй Аллаҳ, мен қабр фитнасидан, Дажжол фитнасидан, тириклик ҳамда ўлим фитнасидан ва Жаҳаннам иссиғидан Сенга сиғинаман),» дердилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: тўғриси шудир.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ سَأَلَ اللَّهَ الْجَنَّةَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَتِ الْجَنَّةُ اللَّهُمَّ أَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ وَمَنِ اسْتَجَارَ مِنَ النَّارِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَتِ النَّارُ اللَّهُمَّ أَجِرْهُ مِنَ النَّارِ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, Абу Ишоқдан, у Бурайд ибн Абу Марямдан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким Аллаҳдан уч марта Жаннатни сўраса, Жаннат: ‹Эй Аллаҳ, уни Жаннатга киргаз,› дейди. Ким оловдан уч марта паноҳ тиласа, олов: ‹Эй Аллаҳ, уни оловдан сақла,› дейди,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ سَيِّدَ الاِسْتِغْفَارِ أَنْ يَقُولَ الْعَبْدُ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي وَأَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَىَّ فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ فَإِنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ مُوقِنًا بِهَا فَمَاتَ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَإِنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي مُوقِنًا بِهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ " . خَالَفَهُ الْوَلِيدُ بْنُ ثَعْلَبَةَ .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Язид — у Ибн Зурайъ — ривоят қилди, у деди: бизга Ҳусайн ал-Муаллим ривоят қилди, Абдуллоҳ ибн Бурайдадан, у Бушайр ибн Каъбдан, у Шаддод ибн Авсдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Албатта истиғфорнинг афзали — банда шундай дейишидир: ‹Аллоҳумма анта робби, ло илоҳа илла анта, холақтани ва ана абдука, ва ана ало аҳдика ва ваъдика мастатўту, аъузу бика мин шарри мо сонаъту, абуу лака бизанби, ва абуу лака биниъматика алайя фағфирли, фа иннаҳу ло яғфируз-зунуба илла анта (Эй Аллаҳ, Сен менинг Роббимсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ. Сен мени яратдинг, мен Сенинг бандангман ва имконим борича Сенга берган аҳду ваъдамда турибман. Қилган ишимнинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман. Сенинг менга инъом этган неъматингни эътироф этаман ва гуноҳимни эътироф этаман, бас, мени мағфират қил, чунки гуноҳларни Сендан ўзга кечирувчи йўқ).› Ким буни тонгда унга ишонч билан айтса-ю, ўша куни кеч кирмасидан вафот этса, Жаннатга киради; ва ким буни шомда унга ишонч билан айтса-ю (тонг отмасидан вафот этса), Жаннатга киради,» дедилар. ал-Валид ибн Саълаба унга мухолафат қилди.
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ شَيْبَةَ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ، أَنَّ ابْنَ يِسَافٍ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَأَلَ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَا كَانَ أَكْثَرَ مَا يَدْعُو بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ مَوْتِهِ قَالَتْ كَانَ أَكْثَرَ مَا كَانَ يَدْعُو بِهِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ " .
Бизга Юнус ибн Абдул-Аъло хабар берди, Ибн Ваҳбдан, у деди: менга Мусо ибн Шайба хабар берди, ал-Авзоийдан, у Абда ибн Абу Лубобадан (ривоят қилдики), Ибн Йисоф унга ривоят қилдики, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжалари Оиша (розияллаҳу анҳо)дан: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафотларидан олдин энг кўп қиладиган дуолари нима эди? деб сўради. У дедики: у зот энг кўп қиладиган дуолари: «Аллоҳумма инни аъузу бика мин шарри мо амилту ва мин шарри мо лам аъмал (Эй Аллаҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва ҳали қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман),» деган дуо эди.
أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ يِسَافٍ، قَالَ سُئِلَتْ عَائِشَةُ مَا كَانَ أَكْثَرَ مَا كَانَ يَدْعُو بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ أَكْثَرَ دُعَائِهِ أَنْ يَقُولَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ بَعْدُ " .
Менга Имрон ибн Баккор хабар берди, у деди: бизга Абул-Муғира ривоят қилди, у деди: бизга ал-Авзоий ривоят қилди, у деди: менга Абда ривоят қилди, у деди: менга Ибн Йисоф ривоят қилди, у деди: Оишадан: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) энг кўп қиладиган дуолари нима эди? деб сўралди. У дедики: у зотнинг энг кўп қиладиган дуолари: «Аллоҳумма инни аъузу бика мин шарри мо амилту ва мин шарри мо лам аъмал баъд (Эй Аллаҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва ҳали қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман),» дейиш эди.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، قَالَ سَأَلْتُ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ عَمَّا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو قَالَتْ كَانَ يَقُولُ " أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ " .
Менга Муҳаммад ибн Қудома хабар берди, Жарирдан, у Мансурдан, у Ҳилол ибн Йисофдан, у Фарва ибн Навфалдан (ривоят қилдики), у деди: Мўминларнинг онаси Оишадан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нимани дуо қилар эдилар, деб сўрадим. У дедики: у зот: «Аъузу бика мин шарри мо амилту ва мин шарри мо лам аъмал (Қилган ишимнинг ёмонлигидан ва ҳали қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман),» дердилар.
أَخْبَرَنَا هَنَّادٌ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ هِلاَلٍ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَ عُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ " .
Бизга Ҳаннод хабар берди, Абул-Аҳвасдан, у Ҳусайндан, у Ҳилолддан, у Фарва ибн Навфалдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳумма инни аъузу бика мин шарри мо амилту ва мин шарри мо лам аъмал (Эй Аллаҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва ҳали қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман),» дердилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ فَقُلْتُ حَدِّثِينِي بِشَىْءٍ، كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو بِهِ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга ал-Муътамир ривоят қилди, отасидан, у Ҳусайндан, у Ҳилол ибн Йисофдан, у Фарва ибн Навфалдан (ривоят қилдики), у деди: Оишадан сўраб: менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуо қиладиган бир нарсани айтиб беринг, дедим. У дедики: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳумма инни аъузу бика мин шарри мо амилту ва мин шарри мо лам аъмал (Эй Аллаҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва ҳали қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман),» дердилар.
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُصَيْنٍ، سَمِعْتُ هِلاَلَ بْنَ يِسَافٍ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ أَخْبِرِينِي بِدُعَاءٍ، كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو بِهِ . قَالَتْ كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ " .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар берди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Ҳусайндан, мен Ҳилол ибн Йисофни эшитдим, у Фарва ибн Навфалдан (ривоят қилдики), у деди: Оишага: менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуо қиладиган бир дуони айтиб беринг, дедим. У дедики: у зот: «Аллоҳумма инни аъузу бика мин шарри мо амилту ва мин шарри мо лам аъмал (Эй Аллаҳ, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва ҳали қилмаган ишимнинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман),» дердилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي جُبَيْرُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي " . قَالَ جُبَيْرٌ وَهُوَ الْخَسْفُ . قَالَ عُبَادَةُ فَلاَ أَدْرِي قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَوْ قَوْلَ جُبَيْرٍ .
Бизга Амр ибн Мансур ривоят қилди, у деди: бизга ал-Фазл ибн Дукайн ривоят қилди, Убода ибн Муслимдан, у деди: менга Жубайр ибн Абу Сулаймон ибн Жубайр ибн Мутъим ривоят қилдики, Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳумма инни аъузу би-азаматика ан уғтала мин таҳти (Эй Аллаҳ, мен остимдан ер ютиб ҳалок бўлишимдан Сенинг азаматинг билан сиғинаман),» деяётганларини эшитдим. Жубайр деди: бу — ер ютилишидир. Убода деди: бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сўзлари эдими ёки Жубайрнинг сўзи эдими, билмайман.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْخَلِيلِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، - هُوَ ابْنُ مُعَاوِيَةَ - عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ مُسْلِمٍ الْفَزَارِيِّ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ " . فَذَكَرَ الدُّعَاءَ وَقَالَ فِي آخِرِهِ " أَعُوذُ بِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي " . يَعْنِي بِذَلِكَ الْخَسْفَ .
Бизга Муҳаммад ибнул-Халил хабар берди, у деди: бизга Марвон — у Ибн Муовия — ривоят қилди, Алий ибн Абдулазиздан, у Убода ибн Муслим ал-Фазорийдан, у Жубайр ибн Абу Сулаймондан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллоҳумма (Эй Аллаҳ),» деб дуони зикр қилдилар ва охирида: «Аъузу бика ан уғтала мин таҳти (Остимдан ер ютиб ҳалок бўлишимдан Сенга сиғинаман),» дедилар. Бу билан ер ютилишини назарда тутдилар.
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ صَيْفِيٍّ، مَوْلَى أَبِي أَيُّوبَ عَنْ أَبِي الْيَسَرِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ التَّرَدِّي وَالْهَدْمِ وَالْغَرَقِ وَالْحَرِيقِ وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ يَتَخَبَّطَنِي الشَّيْطَانُ عِنْدَ الْمَوْتِ وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَمُوتَ فِي سَبِيلِكَ مُدْبِرًا وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَمُوتَ لَدِيغًا " .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар бериб, деди: бизга Фазл ибн Мусо ривоят қилди, у Абдуллоҳ ибн Саиддан, у Абу Айюбнинг мавлоси Сайфийдан, у Абул-Ясардан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, мен юксакликдан қулашдан, (девор) қулаб тушишидан, чўкишдан ва ёнишдан Сенга паноҳ тилайман. Ўлим чоғида шайтон мени йўлдан уришидан Сенга паноҳ тилайман. Сенга паноҳ тилайман: Сенинг йўлингда (жангдан) қочиб туриб ўлимдан. Ва Сенга паноҳ тилайман: чақиб ўлдирувчи (илон-чаён) чақишидан ўлимдан,» деб айтар эдилар.
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ صَيْفِيٍّ، عَنْ أَبِي الْيَسَرِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو فَيَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَرَمِ وَالتَّرَدِّي وَالْهَدْمِ وَالْغَمِّ وَالْحَرِيقِ وَالْغَرَقِ وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ يَتَخَبَّطَنِي الشَّيْطَانُ عِنْدَ الْمَوْتِ وَأَنْ أُقْتَلَ فِي سَبِيلِكَ مُدْبِرًا وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَمُوتَ لَدِيغًا " .
Бизга Юнус ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: менга Анас ибн Иёз хабар берди, у Абдуллоҳ ибн Саиддан, у Сайфийдан, у Абул-Ясардан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуо қилар ва: «Аллаҳим, мен кексаликдан, юксакликдан қулашдан, (девор) қулаб тушишидан, ғам-андуҳдан, ёнишдан ва чўкишдан Сенга паноҳ тилайман. Ва Сенга паноҳ тилайман: ўлим чоғида шайтон мени йўлдан уришидан ва Сенинг йўлингда (жангдан) қочиб туриб ўлдирилишимдан. Ва Сенга паноҳ тилайман: чақиб ўлдирувчи (илон-чаён) чақишидан ўлимдан,» деб айтар эдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي صَيْفِيٌّ، مَوْلَى أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيُّ عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ السُّلَمِيِّ، هَكَذَا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَدْمِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ التَّرَدِّي وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْغَرَقِ وَالْحَرِيقِ وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ يَتَخَبَّطَنِي الشَّيْطَانُ عِنْدَ الْمَوْتِ وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَمُوتَ فِي سَبِيلِكَ مُدْبِرًا وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَمُوتَ لَدِيغًا " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллоҳ ибн Саид ривоят қилди, у деди: менга Абу Айюб ал-Ансорийнинг мавлоси Сайфий ривоят қилди, у Абул-Асвад ас-Суламийдан — шундай деди — (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, мен (девор) қулаб тушишидан Сенга паноҳ тилайман, ва юксакликдан қулашдан Сенга паноҳ тилайман, ва чўкиш ҳамда ёнишдан Сенга паноҳ тилайман. Ва Сенга паноҳ тилайман: ўлим чоғида шайтон мени йўлдан уришидан. Ва Сенга паноҳ тилайман: Сенинг йўлингда (жангдан) қочиб туриб ўлимдан. Ва Сенга паноҳ тилайман: чақиб ўлдирувчи (илон-чаён) чақишидан ўлимдан,» деб айтар эдилар.
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنِي الْعَلاَءُ بْنُ هِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مَسْرُوقِ بْنِ الأَجْدَعِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ طَلَبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فِي فِرَاشِي فَلَمْ أُصِبْهُ فَضَرَبْتُ بِيَدِي عَلَى رَأْسِ الْفِرَاشِ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى أَخْمَصِ قَدَمَيْهِ فَإِذَا هُوَ سَاجِدٌ يَقُولُ " أَعُوذُ بِعَفْوِكَ مِنْ عِقَابِكَ وَأَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ " .
Бизга Иброҳим ибн Яъқуб хабар бериб, деди: менга ал-Ало ибн Ҳилол ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллоҳ ривоят қилди, у Зайддан, у Амр ибн Муррадан, у ал-Қосим ибн Абдурраҳмондан, у Масруқ ибн ал-Аждаъдан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: бир кечаси мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ўрнимда изладим, аммо топмадим. Қўлимни тўшак бошига урдим, шунда қўлим у зотнинг оёқ кафтларига (товонларига) тушди. Қарасам, у зот сажда қилиб туриб: «(Эй Аллаҳ,) афвинг билан азобингдан паноҳ тилайман, ризолигинг билан ғазабингдан паноҳ тилайман ва Сендан Сенга паноҳ тилайман,» дер эдилар.
أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، أَنَّ مُعَاوِيَةَ بْنَ صَالِحٍ، حَدَّثَهُ وَحَدَّثَنِي أَزْهَرُ بْنُ سَعِيدٍ، - يُقَالُ لَهُ الْحَرَازِيُّ شَامِيٌّ عَزِيزُ الْحَدِيثِ - عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ بِمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْتَتِحُ قِيَامَ اللَّيْلِ قَالَتْ سَأَلْتَنِي عَنْ شَىْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ كَانَ يُكَبِّرُ عَشْرًا وَيُسَبِّحُ عَشْرًا وَيَسْتَغْفِرُ عَشْرًا وَيَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي " . وَيَتَعَوَّذُ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ .
Менга Иброҳим ибн Яъқуб хабар бериб, деди: бизга Зайд ибн ал-Ҳубоб ривоят қилдики, унга Муовия ибн Солиҳ ривоят қилди; (яна) менга Азҳар ибн Саид — уни ал-Ҳаррозий, шомлик, ҳадиси азиз (кам) деб аташади — ривоят қилди, у Осим ибн Ҳумайддан (ривоят қилдики), у деди: мен Оишадан: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тунги қиёмни нима билан бошлардилар? деб сўрадим. У: «Сен мендан шундай нарсани сўрадинг-ки, ундан менга ҳеч ким сўрамаган эди. У зот ўн марта такбир айтардилар, ўн марта тасбеҳ айтардилар ва ўн марта истиғфор (мағфират) сўрардилар ва: ‹Аллаҳим, мени мағфират қил, мени ҳидоят қил, менга ризқ бер ва менга офият (саломатлик) бер,› дер эдилар. Ва қиёмат кунидаги (туриш) жойининг танглигидан паноҳ тилардилар,» деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، عَنْ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَمِنْ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ وَمِنْ دُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ سَعِيدٌ لَمْ يَسْمَعْهُ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ بَلْ سَمِعَهُ مِنْ أَخِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Одам хабар берди, у Абу Холиддан, у Муҳаммад ибн Ажлондан, у Саиддан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, мен фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (хушуъ қилмайдиган) қалбдан, тўймайдиган нафсдан ва эшитилмайдиган дуодан Сенга паноҳ тилайман,» дедилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Саид буни Абу Ҳурайрадан эшитмаган, балки уни ўз биродаридан, у эса Абу Ҳурайрадан (эшитиб ривоят қилган).
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ فَضَالَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ يَحْيَى - قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَخِيهِ، عَبَّادِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَمِنْ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ وَمِنْ دُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ " .
Бизга Убайдуллоҳ ибн Фазола ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Яҳё — яъни ибн Яҳё — хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ибн Саъд хабар берди, у Саид ибн Абу Саиддан, у ўз биродари Аббод ибн Абу Саиддан (ривоят қилдики), у Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, мен фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (хушуъ қилмайдиган) қалбдан, тўймайдиган нафсдан ва эшитилмайдиган дуодан Сенга паноҳ тилайман,» деб айтар эдилар.
أَخْبَرَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنِ ابْنِ فُضَيْلٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ كَانَ إِذَا قِيلَ لِزَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ حَدِّثْنَا مَا، سَمِعْتَ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ لاَ أُحَدِّثُكُمْ إِلاَّ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَنَا بِهِ وَيَأْمُرُنَا أَنْ نَقُولَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلاَهَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ نَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَمِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَدَعْوَةٍ لاَ تُسْتَجَابُ " .
Бизга Восил ибн Абдул-Аъло хабар берди, у ибн Фузайлдан, у Осим ибн Сулаймондан, у Абдуллоҳ ибн ал-Ҳорисдан (ривоят қилдики), у деди: Зайд ибн Арқамга: ‹Бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитганингни сўзлаб бер,› дейилганда, у: ‹Мен сизларга фақат Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга айтиб берган ва бизни айтишга буюрган нарсани сўзлаб бераман,› дер эди: «Аллаҳим, мен ожизлик, дангасалик, бахиллик, қўрқоқлик, кексалик ва қабр азобидан Сенга паноҳ тилайман. Аллаҳим, нафсимга унинг тақвосини бер ва уни поклагин, Сен уни поклагувчиларнинг энг яхшисисан, Сен унинг эгаси ва хожасисан. Аллаҳим, мен тўймайдиган нафсдан, қўрқмайдиган (хушуъ қилмайдиган) қалбдан, фойда бермайдиган илмдан ва ижобат бўлмайдиган дуодан Сенга паноҳ тилайман.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ قَالَ " بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أَزِلَّ أَوْ أَضِلَّ أَوْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ أَوْ أَجْهَلَ أَوْ يُجْهَلَ عَلَىَّ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Мансурдан, у аш-Шаъбийдан, у Умму Саламадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйидан чиққанларида: «Аллаҳнинг номи билан (бошлайман). Раббим, мен тойилиб кетишимдан ёки адашишимдан, ёки зулм қилишимдан ёки менга зулм қилинишидан, ёки жоҳиллик қилишимдан ёки менга (нисбатан) жоҳиллик қилинишидан Сенга паноҳ тилайман,» дер эдилар.