أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، أَنَّ مُعَاوِيَةَ بْنَ صَالِحٍ، حَدَّثَهُ وَحَدَّثَنِي أَزْهَرُ بْنُ سَعِيدٍ، - يُقَالُ لَهُ الْحَرَازِيُّ شَامِيٌّ عَزِيزُ الْحَدِيثِ - عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ بِمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْتَتِحُ قِيَامَ اللَّيْلِ قَالَتْ سَأَلْتَنِي عَنْ شَىْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ كَانَ يُكَبِّرُ عَشْرًا وَيُسَبِّحُ عَشْرًا وَيَسْتَغْفِرُ عَشْرًا وَيَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي " . وَيَتَعَوَّذُ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ .
Менга Иброҳим ибн Яъқуб хабар бериб, деди: бизга Зайд ибн ал-Ҳубоб ривоят қилдики, унга Муовия ибн Солиҳ ривоят қилди; (яна) менга Азҳар ибн Саид — уни ал-Ҳаррозий, шомлик, ҳадиси азиз (кам) деб аташади — ривоят қилди, у Осим ибн Ҳумайддан (ривоят қилдики), у деди: мен Оишадан: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тунги қиёмни нима билан бошлардилар? деб сўрадим. У: «Сен мендан шундай нарсани сўрадинг-ки, ундан менга ҳеч ким сўрамаган эди. У зот ўн марта такбир айтардилар, ўн марта тасбеҳ айтардилар ва ўн марта истиғфор (мағфират) сўрардилар ва: ‹Аллаҳим, мени мағфират қил, мени ҳидоят қил, менга ризқ бер ва менга офият (саломатлик) бер,› дер эдилар. Ва қиёмат кунидаги (туриш) жойининг танглигидан паноҳ тилардилар,» деди.