أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، - يَعْنِي أَبَاهُ - عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ حَجَجْتُ مَعَ عُمَرَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ بِجَمْعٍ أَلاَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ خَمْسٍ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ سُوءِ الْعُمُرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الصَّدْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ " .
Бизга Имрон ибн Баккор хабар берди, у деди: бизга Аҳмад ибн Холид ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ривоят қилди, Абу Ишоқдан — яъни унинг отасидан — у Амр ибн Маймундан (ривоят қилди), у деди: мен Умар билан ҳаж қилдим ва унинг Жамъда (Муздалифада) шундай деганини эшитдим: Албатта, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бешта (нарсадан) паноҳ сўрар эдилар: «Аллаҳим, мен Сендан бахилликдан ва қўрқоқликдан паноҳ сўрайман, Сендан умрнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман, Сендан кўкрагдаги (дилдаги) фитнадан паноҳ сўрайман ва Сендан қабр азобидан паноҳ сўрайман.»