أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ سِنَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي سِنَانٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْهُذَيْلِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ أَرْبَعٍ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَدُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ وَنَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ .
Бизга Язид ибн Синон хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Суфён хабар берди, у Абу Синондан, у Абдуллаҳ ибн Абул-Ҳузайлдан, у Абдуллаҳ ибн Амр (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тўрт нарсадан паноҳ сўрардилар: фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (Аллаҳдан эйимайдиган) қалбдан, эшитилмайдиган дуодан ва тўймайдиган нафсдан.