أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُوعِ فَإِنَّهُ بِئْسَ الضَّجِيعُ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْخِيَانَةِ فَإِنَّهَا بِئْسَتِ الْبِطَانَةُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало хабар бериб, деди: бизга Ибн Идрис, Ибн Ажлондан, у ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, мен Сендан очликдан паноҳ сўрайман, чунки у қандай ёмон ётоқдош, ва Сендан хиёнатдан паноҳ сўрайман, чунки у қандай ёмон ички сир (хислат),» дер эдилар.