Бизга Муҳаммад ибн Одам хабар берди, у Абу Холиддан, у Муҳаммад ибн Ажлондан, у Саиддан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, мен фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (хушуъ қилмайдиган) қалбдан, тўймайдиган нафсдан ва эшитилмайдиган дуодан Сенга паноҳ тилайман,» дедилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Саид буни Абу Ҳурайрадан эшитмаган, балки уни ўз биродаридан, у эса Абу Ҳурайрадан (эшитиб ривоят қилган).
Бизга Убайдуллаҳ ибн Фазола ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Яҳё — яъни ибн Яҳё — хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ибн Саъд хабар берди, у Саид ибн Абу Саиддан, у ўз биродари Аббод ибн Абу Саиддан (ривоят қилдики), у Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, мен фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (хушуъ қилмайдиган) қалбдан, тўймайдиган нафсдан ва эшитилмайдиган дуодан Сенга паноҳ тилайман,» деб айтар эдилар.