أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ، عَنِ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ بَيْنَا أَقُودُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَقَبٍ مِنْ تِلْكَ النِّقَابِ إِذْ قَالَ " أَلاَ تَرْكَبُ يَا عُقْبَةُ " . فَأَجْلَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَرْكَبَ مَرْكَبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " أَلاَ تَرْكَبُ يَا عُقْبَةُ " . فَأَشْفَقْتُ أَنْ يَكُونَ مَعْصِيَةً فَنَزَلَ وَرَكِبْتُ هُنَيْهَةً وَنَزَلْتُ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " أَلاَ أُعَلِّمُكَ سُورَتَيْنِ مِنْ خَيْرِ سُورَتَيْنِ قَرَأَ بِهِمَا النَّاسُ " . فَأَقْرَأَنِي { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَتَقَدَّمَ فَقَرَأَ بِهِمَا ثُمَّ مَرَّ بِي فَقَالَ " كَيْفَ رَأَيْتَ يَا عُقْبَةُ بْنَ عَامِرٍ اقْرَأْ بِهِمَا كُلَّمَا نِمْتَ وَقُمْتَ " .
Менга Маҳмуд ибн Холид хабар берди, у деди: бизга ал-Валид ривоят қилди, у деди: менга Ибн Жобир ривоят қилди, у Қосим Абу Абдурраҳмондан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен ўша довонлардан бири ичида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловини етаклаб бораётганимда, у: «Минмайсанми, эй Уқба?» дедилар. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловларига минишни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни улуғлаб (уялиб қилмадим). Сўнг яна: «Минмайсанми, эй Уқба?» дедилар. Мен (буни рад этиш) гуноҳ бўлиб қолишидан қўрқдим, шунда у тушиб, мен озгина миндим, кейин тушдим ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) миндилар. Сўнг: «Сенга одамлар ўқийдиган энг яхши икки сурадан иборат икки сурани ўргатмайми?» дедилар ва менга ‹Қул аъузу бираббил-фалақ› ва ‹Қул аъузу бираббин-нос›ни ўқитдилар. Сўнг намоз иқомаси айтилди, у олдинга ўтиб, уларни ўқидилар. Кейин ёнимдан ўтиб: «Қандай кўрдинг, эй Уқба ибн Омир? Ҳар гал ухлаганингда ва турганингда уларни ўқигин,» дедилар.