حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنِ الْقَاسِمِ، مَوْلَى مُعَاوِيَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ كُنْتُ أَقُودُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَاقَتَهُ فِي السَّفَرِ فَقَالَ لِي " يَا عُقْبَةُ أَلاَ أُعَلِّمُكَ خَيْرَ سُورَتَيْنِ قُرِئَتَا " . فَعَلَّمَنِي { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } قَالَ فَلَمْ يَرَنِي سُرِرْتُ بِهِمَا جِدًّا فَلَمَّا نَزَلَ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ صَلَّى بِهِمَا صَلاَةَ الصُّبْحِ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الصَّلاَةِ الْتَفَتَ إِلَىَّ فَقَالَ " يَا عُقْبَةُ كَيْفَ رَأَيْتَ " .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб хабар берди, менга Муовия ал-Ало ибн ал-Ҳорисдан, у Муовиянинг озод қилган қули Қосимдан, у Уқба ибн Омирдан хабар бериб деди: Мен сафарда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг туяларини етаклаб борардим. У менга дедилар: «Эй Уқба, мен сенга ўқилган энг яхши иккита сурани ўргатайми?» Сўнгра у менга ‹Қул аъуузу бироббил фалақ› ва ‹Қул аъуузу бироббин нас›ни ўргатдилар. У деди: у зот менинг уларга жуда қувонганимни кўрмадилар. Бомдод намозига тушганларида, одамларга бомдод намозини ўша икки сура билан ўқиб бердилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоздан бўшаганларида менга ўгирилиб: «Эй Уқба, қандай кўрдинг?» дедилар.