حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، سَمِعَ رَجُلاً، يَقْرَأُ { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } يُرَدِّدُهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ وَكَانَ الرَّجُلُ يَتَقَالُّهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَتَعْدِلُ ثُلُثَ الْقُرْآنِ " .
Бизга Қаънабий Моликдан, у Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмондан, у отасидан, у Абу Саъид ал-Худрийдан ривоят қилдики, бир киши бошқа бир кишининг ‹Қул ҳуваллооҳу аҳад›ни такрор ўқиётганини эшитди. Тонг отганида у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб, буни у зотга эслатди. У киши эса уни (суарани) оз деб ҳисоблар эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Жоним қўлида бўлган зотга қасамки, у (сура) Қуръаннинг учдан бирига тенг келади».