حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، سَمِعَ رَجُلاً، يَقْرَأُ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} يُرَدِّدُهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ وَكَأَنَّ الرَّجُلَ يَتَقَالُّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَتَعْدِلُ ثُلُثَ الْقُرْآنِ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф, Моликдан, у Абдураҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Абдураҳмон ибн Абу Саъсаъадан, у отасидан, у Абу Саид Худрийдан ривоят қилади: Бир киши бир кишини «Қул ҳуваллаҳу аҳад» (сурасини) такрор-такрор ўқиётганини эшитди. Тонг отганда у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, буни унга зикр қилди — гўё у киши уни (сурани) оз (деб) санаётган эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жоним қўлида бўлган зотга қасам, у албатта Қуръаннинг учдан бирига тенгдир» дедилар.