حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، سَمِعَ رَجُلاً، يَقْرَأُ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} يُرَدِّدُهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ وَكَأَنَّ الرَّجُلَ يَتَقَالُّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَتَعْدِلُ ثُلُثَ الْقُرْآنِ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф, Моликдан, у Абдураҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Абдураҳмон ибн Абу Саъсаъадан, у отасидан, у Абу Саид Худрийдан ривоят қилади: Бир киши бир кишини «Қул ҳуваллаҳу аҳад» (сурасини) такрор-такрор ўқиётганини эшитди. Тонг отганда у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, буни унга зикр қилди — гўё у киши уни (сурани) оз (деб) санаётган эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жоним қўлида бўлган зотга қасам, у албатта Қуръаннинг учдан бирига тенгдир» дедилар.
وَزَادَ أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَخْبَرَنِي أَخِي، قَتَادَةُ بْنُ النُّعْمَانِ أَنَّ رَجُلاً، قَامَ فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ مِنَ السَّحَرِ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} لاَ يَزِيدُ عَلَيْهَا، فَلَمَّا أَصْبَحْنَا أَتَى رَجُلٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ.
Абу Маъмар (қўшимча қилди): Бизга Исмоил ибн Жаъфар, у Молик ибн Анасдан, у Абдураҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Абдураҳмон ибн Абу Саъсаъадан, у отасидан, у Абу Саид Худрийдан айтиб берди: Менга акам Қатода ибн Нуъмон хабар берди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида саҳар пайтида туриб «Қул ҳуваллаҳу аҳад» (сурасини) ўқирди, унга (бошқа) қўшмас эди. Тонг отганимизда бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келди, шунга ўхшас (зикр қилди).