وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَهْضَمٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ عُمَارَةَ، - يَعْنِي ابْنَ غَزِيَّةَ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُعَلَّى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَدْبَرَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَخَا الأَنْصَارِ كَيْفَ أَخِي سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ " . فَقَالَ صَالِحٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَعُودُهُ مِنْكُمْ " . فَقَامَ وَقُمْنَا مَعَهُ وَنَحْنُ بِضْعَةَ عَشَرَ مَا عَلَيْنَا نِعَالٌ وَلاَ خِفَافٌ وَلاَ قَلاَنِسُ وَلاَ قُمُصٌ نَمْشِي فِي تِلْكَ السِّبَاخِ حَتَّى جِئْنَاهُ فَاسْتَأْخَرَ قَوْمُهُ مِنْ حَوْلِهِ حَتَّى دَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ الَّذِينَ مَعَهُ .
Абдуллаҳ ибн Умар айтди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ўтирган эдик, шу пайт унга Ансордан бир киши келди ва унга салом берди; кейин Ансорий орқага бурилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Ансорий биродар, менинг биродарим Саъд ибн Убада қанай?» деди. У: «Яхши (солиқ)» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан ким уни кўргани боради?» деди. Бас у турди, биз ҳам у билан турдик — биз ўн неча (киши) эдик; устимизда на ковуш, на махси, на қалпоқ, на кўйлак (йўқ эди); биз ўша шўрхокликда юрдик, то унинг олдига келдик. Бас унинг қавми (атрофидагилари) ундан — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва у билан бирга бўлган саҳобалари яқинлашгунга қадар — четга чекинди.