وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا قُرَّةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ شَيْبَةَ، حَدَّثَتْنَا صَفِيَّةُ بِنْتُ شَيْبَةَ، قَالَتْ قَالَتْ عَائِشَةُ رضى الله عنها يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَرْجِعُ النَّاسُ بِأَجْرَيْنِ وَأَرْجِعُ بِأَجْرٍ فَأَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ أَنْ يَنْطَلِقَ بِهَا إِلَى التَّنْعِيمِ . قَالَتْ فَأَرْدَفَنِي خَلْفَهُ عَلَى جَمَلٍ لَهُ - قَالَتْ - فَجَعَلْتُ أَرْفَعُ خِمَارِي أَحْسُرُهُ عَنْ عُنُقِي فَيَضْرِبُ رِجْلِي بِعِلَّةِ الرَّاحِلَةِ . قُلْتُ لَهُ وَهَلْ تَرَى مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ فَأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ ثُمَّ أَقْبَلْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِالْحَصْبَةِ .
Сафия бинт Шайба айтди: Оиша (розияллаҳу анҳо): «Эй Расулуллаҳ, одамлар икки ажр билан қайтади, мен эса бир ажр билан қайтаман?» деди. Бас у Абдурраҳмон ибн Абу Бакрга — уни Танъимга олиб боришни — буюрди. (Оиша:) Бас у мени ўз туясининг орқасига (ортига) мингаштирди. (Оиша:) Мен рўмолимни кўтариб, уни бўйнимдан очар эдим, у эса оёғимга — уловнинг баҳонаси билан — урар эди. Мен унга: «Сен бирор кимсани кўряпсанми (ахир кимса йўқ-ку)?» дедим. (Оиша:) Бас мен умра билан эҳлол қилдим, кейин биз қайтдик, то Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етгунимизча — у Ҳасбада эди.