وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَمِّ الْمُؤْمِنِينَ، ح وَعَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَصْدُرُ النَّاسُ بِنُسُكَيْنِ وَأَصْدُرُ بِنُسُكٍ وَاحِدٍ قَالَ " انْتَظِرِي فَإِذَا طَهَرْتِ فَاخْرُجِي إِلَى التَّنْعِيمِ فَأَهِلِّي مِنْهُ ثُمَّ الْقَيْنَا عِنْدَ كَذَا وَكَذَا - قَالَ أَظُنُّهُ قَالَ غَدًا - وَلَكِنَّهَا عَلَى قَدْرِ نَصَبِكِ - أَوْ قَالَ - نَفَقَتِكِ " .
Мўминлар онаси (Оиша) айтди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, одамлар икки ибодат (ҳаж+умра) билан қайтади, мен эса битта ибодат билан қайтаман?» дедим. У: «Кут; пок бўлганингда, Танъимга чиқ ва ундан эҳлол қил, кейин бизни фалон-фалон (жой)да учрат — (ровий: ўйлайманки, у: ‹эртага› деди) — аммо у (умра савоби) сенинг чарчоғинг — ёки: харажатинг — миқдорича(дир)» деди.