حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَلاَ أَدْرِي زَادَ أَمْ نَقَصَ - فَلَمَّا سَلَّمَ قِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحَدَثَ فِي الصَّلاَةِ شَىْءٌ . قَالَ " وَمَا ذَاكَ " . قَالُوا صَلَّيْتَ كَذَا وَكَذَا . فَثَنَى رِجْلَهُ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَسَجَدَ بِهِمْ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَلَمَّا انْفَتَلَ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّهُ لَوْ حَدَثَ فِي الصَّلاَةِ شَىْءٌ أَنْبَأْتُكُمْ بِهِ وَلَكِنْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ فَإِذَا نَسِيتُ فَذَكِّرُونِي " . وَقَالَ " إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَتِهِ فَلْيَتَحَرَّ الصَّوَابَ فَلْيُتِمَّ عَلَيْهِ ثُمَّ لْيُسَلِّمْ ثُمَّ لْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, Мансурдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан ривоят қилди. У айтди: Абдуллаҳ айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоз ўқиди — Иброҳим айтди: зиёда қилдими ёки камайтирдими, билмайман — қачонки салом берди, унга: «Эй Аллаҳнинг Расули, намозда бирор нарса янги пайдо бўлдими?» дейилди. У: «Бу нима?» деди. Улар: «Мана-мана ўқидингиз» дедилар. Шунда у оёғини буклаб, қиблага юзланиб, улар билан икки сажда қилди, сўнг салом берди. Қачонки бурилди, соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга юзи билан юзланиб: «Албатта, агар намозда бирор нарса янги пайдо бўлса, сизларга уни хабар қилардим, лекин мен ҳам инсонман, сизлар унутганингиздек унутаман, бас, унутсам, менга эслатинг» деди. Ва: «Сизлардан бирингиз намозида шубҳа қилса, тўғрисини изласин ва шунга биноан тамомласин, сўнг салом берсин, сўнг икки сажда қилсин» деди.