أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ أَنَا فِي الْقَوْمِ، إِذْ قَالَتِ امْرَأَةٌ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ نَفْسِي لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَرَأْ فِيَّ رَأْيَكَ . فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ زَوِّجْنِيهَا . فَقَالَ " اذْهَبْ فَاطْلُبْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ " . فَذَهَبَ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَعَكَ مِنْ سُوَرِ الْقُرْآنِ شَىْءٌ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَزَوَّجَهُ بِمَا مَعَهُ مِنْ سُوَرِ الْقُرْآنِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Язид ал-Муқриъ хабар бериб, деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: бизга Абу Ҳозим ривоят қилди, Саҳл ибн Саъддан (ривоят қилдики), у деди: Мен жамоа орасида эдим, шунда бир аёл: «Эй Расулуллаҳ, мен ўзимни сизга ҳадя қилдим, менинг ҳақимда фикрингизни кўринг (қарор қилинг),» деди. Бир киши туриб: «Уни менга никоҳлаб беринг,» деди. У (Расулуллаҳ): «Бор, (маҳр учун бирор нарса) излаб топ, ҳаттоки темирдан узук бўлса ҳам,» дедилар. У борди-ю, ҳеч нарса, ҳатто темирдан узук ҳам топмади. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сенинг ҳузурингда Қуръан сураларидан бирор нарса (ёдланган) борми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. (Рови) деди: Шунда у (Расулуллаҳ) уни ёнидаги Қуръан суралари (ни ўргатиши) эвазига (ўша аёлга) никоҳлаб бердилар.