أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَالِدٍ النَّيْسَابُورِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ أَعْيَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَهَا حِينَ أَمَرَهُ اللَّهُ أَنْ يُخَيِّرَ أَزْوَاجَهُ - قَالَتْ عَائِشَةُ - فَبَدَأَ بِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تُعَجِّلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ " . قَالَتْ وَقَدْ عَلِمَ أَنَّ أَبَوَىَّ لاَ يَأْمُرَانِّي بِفِرَاقِهِ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ } فَقُلْتُ فِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Абдуллаҳ ибн Холид ан-Найсобурий хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Мусо ибн Аъян ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у деди: бизга Абу Салама ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Оишадан (ривоят қилдики), у (Оиша) унга хабар бердики, Аллаҳ у кишига (Набийга) хотинларини (иккиламчи йўл танлашда) ихтиёрли қилишни буюрганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг олдига келдилар. Оиша деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мендан бошладилар ва: «Мен сенга бир ишни айтмоқчиман; ота-онанг билан маслаҳатлашмагунингча шошилмасанг, сенга (зарар) йўқ,» дедилар. У (Оиша) деди: Ҳолбуки у (Расулуллаҳ) ота-онамнинг мени у кишидан ажралишга буюрмаслигини билар эдилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Набий! Хотинларингга айт: ‹Агар сиз ҳаёти дунё ва унинг зийнатини истасангиз, келинглар, сизларни (мол-дунё билан) баҳраманд қилиб, чиройли тарзда қўйиб юборай,›» (оятини ўқидилар). Мен: «Бунинг ҳақида ота-онам билан маслаҳатлашаманми? Албатта мен Аллаҳни, Унинг Расулини ва охират диёрини истайман,» дедим. (Аҳзоб сураси, 28)