Аллаҳ Пайғамбарига фарз қилиб, бошқаларга ҳаром қилгани

Nikoh kitobi · 5 ҳадис

باب مَا افْتَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى رَسُولِهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَحَرَّمَهُ عَلَى خَلْقِهِ لِيَزِيدَهُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قُرْبَةً إِلَيْهِ ‏.‏

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَالِدٍ النَّيْسَابُورِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ أَعْيَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَهَا حِينَ أَمَرَهُ اللَّهُ أَنْ يُخَيِّرَ أَزْوَاجَهُ - قَالَتْ عَائِشَةُ - فَبَدَأَ بِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تُعَجِّلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ وَقَدْ عَلِمَ أَنَّ أَبَوَىَّ لاَ يَأْمُرَانِّي بِفِرَاقِهِ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏{‏ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ ‏}‏ فَقُلْتُ فِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Абдуллаҳ ибн Холид ан-Найсобурий хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Мусо ибн Аъян ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у деди: бизга Абу Салама ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Оишадан (ривоят қилдики), у (Оиша) унга хабар бердики, Аллаҳ у кишига (Набийга) хотинларини (иккиламчи йўл танлашда) ихтиёрли қилишни буюрганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг олдига келдилар. Оиша деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мендан бошладилар ва: «Мен сенга бир ишни айтмоқчиман; ота-онанг билан маслаҳатлашмагунингча шошилмасанг, сенга (зарар) йўқ,» дедилар. У (Оиша) деди: Ҳолбуки у (Расулуллаҳ) ота-онамнинг мени у кишидан ажралишга буюрмаслигини билар эдилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Набий! Хотинларингга айт: ‹Агар сиз ҳаёти дунё ва унинг зийнатини истасангиз, келинглар, сизларни (мол-дунё билан) баҳраманд қилиб, чиройли тарзда қўйиб юборай,›» (оятини ўқидилар). Мен: «Бунинг ҳақида ота-онам билан маслаҳатлашаманми? Албатта мен Аллаҳни, Унинг Расулини ва охират диёрини истайман,» дедим. (Аҳзоб сураси, 28)

أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ الْعَسْكَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ قَدْ خَيَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ أَوَكَانَ طَلاَقًا ‏.‏

Бизга Бишр ибн Холид ал-Аскарий хабар берди, у деди: бизга Ғундар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Сулаймондан, у деди: мен Абуз-Зуҳодан эшитдим, у Масруқдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз хотинларини ихтиёрли қилган эдилар — бу талоқ бўлганмиди?»

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَيَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاخْتَرْنَاهُ فَلَمْ يَكُنْ طَلاَقًا ‏.‏

Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у Суфёндан, у Исмоилдан, у Шаъбийдан, у Масруқдан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни ихтиёрли қилдилар, биз эса у зотни танладик, шу сабабли бу талоқ бўлмади.»

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَفِظْنَاهُ مِنْ عَمْرٍو عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أُحِلَّ لَهُ النِّسَاءُ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у Суфёндан, у деди: биз буни Амрдан ёдладик, у Атодан (ривоят қилдики), у деди: Оиша деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этмадилар, токи у зотга аёллар (хоҳлаганича уйланиш) ҳалол қилингунга қадар.»

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ، - وَهُوَ الْمُغِيرَةُ بْنُ سَلَمَةَ الْمَخْزُومِيُّ - قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَحَلَّ اللَّهُ لَهُ أَنْ يَتَزَوَّجَ مِنَ النِّسَاءِ مَا شَاءَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, у деди: бизга Абу Ҳишом — у Муғийра ибн Салама ал-Махзумий — ривоят қилди, у деди: бизга Вуҳайб ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Журайж ривоят қилди, у Атодан, у Убайд ибн Умайрдан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этмадилар, токи Аллаҳ у зотга хоҳлаган аёлларидан уйланишни ҳалол қилгунга қадар.»