أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، . أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهُوَ أَعْمَى وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالْمَطَرُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى . فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ لَكَ " . فَأَشَارَ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ хабар бериб, деди: бизга Маън ривоят қилди, у деди: бизга Молик ривоят қилди. (Бошқа санад ҳам:) (Ҳорун) деди: яна бизга ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилаётганда мен эшитиб турардим, лафз уникидир — Ибнул-Қосимдан (ривоят қилди), у деди: менга Молик ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Маҳмуд ибн ар-Рабиъдан (ривоят қилдики), Итбон ибн Молик ўз қавмига имом бўлиб (намоз ўқир) эди, у эса кўр эди. У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: «Гоҳ қоронғулик, ёмғир ва сел бўлади, мен эса кўзи кўр кишиман. Эй Расулуллаҳ, менинг уйимда мен намозгоҳ қилиб оладиган бир жойда намоз ўқиб беринг,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) келдилар ва: «Сенга қаерда намоз ўқиб беришимни хоҳлайсан?» дедилар. У уйнинг бир жойига ишора қилди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша ерда намоз ўқидилар.