حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ، عَنْ أَبِي رَزِينٍ، عَنِ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ، أَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ شَاسِعُ الدَّارِ وَلِي قَائِدٌ لاَ يُلاَئِمُنِي فَهَلْ لِي رُخْصَةٌ أَنْ أُصَلِّيَ فِي بَيْتِي قَالَ " هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " لاَ أَجِدُ لَكَ رُخْصَةً " .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у Осим ибн Баҳдаладан, у Абу Разиндан, у ибн Умми Мактумдан ривоят қилди: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради ва: «Ё Расулуллаҳ, мен кўзи хира, уйим узоқ бир кишиман, менинг етакловчим ҳам менга тўғри келмайди. Уйимда намоз ўқишимга рухсат борми?» деди. У зот: «Сен нидони (азонни) эшитасанми?» дедилар. У: «Ҳа» деди. У зот: «Мен сенга рухсат топмайман» дедилар.