أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَأَصَبْتُ خَلْوَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقَالَ " قُلْ " . فَقُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " قُلْ " . قُلْتُ مَا أَقُولُ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } " . حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } " . حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " مَا تَعَوَّذَ النَّاسُ بِأَفْضَلَ مِنْهُمَا " .
Бизга Юнус ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга Ҳафс ибн Майсара хабар берди, у Зайд ибн Асламдан, у Муоз ибн Абдуллаҳ ибн Хубайбдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Мен Макка йўлида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хилватга (ёлғиз) қолдим, бас, унга яқинлашдим. У: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «Айт,» дедилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «‹Қул аъузу бираббил-фалақ›ни (ўқигин),» дедилар — то суранинг охиригача. Сўнг: «‹Қул аъузу бираббин-нос›ни (ўқигин),» дедилар — то суранинг охиригача. Кейин: «Одамлар бу иккисидан афзалроқ нарса билан паноҳ тиламаганлар,» дедилар.