أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنِي الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ بَيْنَا أَنَا أَقُودُ، بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَاحِلَتَهُ فِي غَزْوَةٍ إِذْ قَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . فَاسْتَمَعْتُ ثُمَّ قَالَ " يَا عُقْبَةُ قُلْ " . فَاسْتَمَعْتُ فَقَالَهَا الثَّالِثَةَ فَقُلْتُ مَا أَقُولُ فَقَالَ " { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } " . فَقَرَأَ السُّورَةَ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَرَأَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَقَرَأْتُ مَعَهُ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَرَأَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } فَقَرَأْتُ مَعَهُ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ " مَا تَعَوَّذَ بِمِثْلِهِنَّ أَحَدٌ " .
Бизга Муҳаммад ибн Али хабар берди, у деди: менга ал-Қаънабий ривоят қилди, у Абдулазиздан, у Абдуллаҳ ибн Сулаймондан, у Муоз ибн Абдуллаҳ ибн Хубайбдан, у отасидан, у Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Бир ғазотда мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уловини етаклаб бораётган пайтимда, у: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен қулоқ солиб турдим. Сўнг яна: «Эй Уқба, айт,» дедилар. Мен қулоқ солиб турдим. Учинчи марта ҳам айтдилар. Мен: «Нима дейман?» дедим. У: «‹Қул ҳуваллаҳу аҳад›ни (айт),» дедилар ва сурани то охирига қадар ўқидилар. Сўнг ‹Қул аъузу бираббил-фалақ›ни ўқидилар, мен ҳам у билан бирга то охирига қадар ўқидим. Кейин ‹Қул аъузу бираббин-нос›ни ўқидилар, мен ҳам у билан бирга то охирига қадар ўқидим. Сўнг: «Ҳеч ким бу (суралар)нинг мислиси билан паноҳ тиламаган,» дедилар.