حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ تَوْبَةَ، عَنْ مُوَرِّقٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَتُصَلِّي الضُّحَى قَالَ لاَ. قُلْتُ فَعُمَرُ. قَالَ لاَ. قُلْتُ فَأَبُو بَكْرٍ. قَالَ لاَ. قُلْتُ فَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لاَ إِخَالُهُ.
Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Шуъбадан, у Тавбадан, у Маварриқдан: У деди: Мен Ибн Умар розияллаҳу анҳумага: ‹Зоҳа (чошт) намозини ўқийсизми?› дедим. У: ‹Йўқ› деди. Мен: ‹Умар (ўқирмиди)?› дедим. У: ‹Йўқ› деди. Мен: ‹Абу Бакр (ўқирмиди)?› дедим. У: ‹Йўқ› деди. Мен: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (ўқирмидилар)?› дедим. У: ‹У зотни (ўқиган деб) ўйламайман› деди.