Эрнинг эмизиш орқали маҳрамлиги

Nikoh kitobi · 1 ҳадис

باب لَبَنِ الْفَحْلِ

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَفْلَحَ، أَخَا أَبِي الْقُعَيْسِ جَاءَ يَسْتَأْذِنُ عَلَيْهَا ـ وَهْوَ عَمُّهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ ـ بَعْدَ أَنْ نَزَلَ الْحِجَابُ، فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ، فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي صَنَعْتُ، فَأَمَرَنِي أَنْ آذَنَ لَهُ‏.‏

Абдуллаҳ ибн Юсуф, Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Оишадан ривоят қилади: Абу Қуъайснинг укаси Афлаҳ — у унинг ризоатдан амакиси — ҳижоб (ояти) нозил бўлганидан кейин унинг олдига изн сўраб келди. Мен унга изн беришдан бош тортдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келганида, мен қилган ишимни унга хабар бердим. У менга унга изн беришни буюрдилар.