حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ، عُقْبَةَ لَكِنِّي لِحَدِيثِ عُبَيْدٍ أَحْفَظُ قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً، فَجَاءَتْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ أَرْضَعْتُكُمَا. فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ تَزَوَّجْتُ فُلاَنَةَ بِنْتَ فُلاَنٍ فَجَاءَتْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَقَالَتْ لِي إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُكُمَا. وَهْىَ كَاذِبَةٌ فَأَعْرَضَ، فَأَتَيْتُهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ، قُلْتُ إِنَّهَا كَاذِبَةٌ. قَالَ " كَيْفَ بِهَا وَقَدْ زَعَمَتْ أَنَّهَا قَدْ أَرْضَعَتْكُمَا، دَعْهَا عَنْكَ " وَأَشَارَ إِسْمَاعِيلُ بِإِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى يَحْكِي أَيُّوبَ.
Али ибн Абдуллаҳ, Исмоил ибн Иброҳимдан, у Айюбдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Мулайкадан: Менга Убайд ибн Абу Марям, у Уқба ибнул Ҳорисдан айтиб берди — (Абдуллаҳ): Мен уни Уқбадан ҳам эшитганман, аммо Убайднинг ҳадисини яхшироқ ёдлайман, деди: У: Мен бир аёлга уйландим. Бизнинг олдимизга қора аёл келиб: Мен иккалангизни эмизганман, деди. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: Мен фалончи бинти фалончига уйландим, бизнинг олдимизга қора бир аёл келиб: Мен иккалангизни эмизганман, деди, ҳолбуки у ёлғончидир, дедим. У юз ўгирдилар. Мен у кишининг юз томонидан келиб: У ёлғончидир, дедим. У: «Қандай қилиб (у билан турасан), ҳолбуки у сизларни эмизганини даъво қилди? Уни ўзингдан қўй (ажрал)» дедилар. Исмоил икки бармоқлари — кўрсаткич ва ўрта бармоқ билан ишора қилиб, Айюбни тақлид қилди.