حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تُنْكَحُ الأَيِّمُ حَتَّى تُسْتَأْمَرَ وَلاَ تُنْكَحُ الْبِكْرُ حَتَّى تُسْتَأْذَنَ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ إِذْنُهَا قَالَ " أَنْ تَسْكُتَ ".
Муоз ибн Фазола, Ҳишомдан, у Яҳёдан, у Абу Саламадан ривоят қилади: Абу Ҳурайра уларга айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Тул (бева ёки ажрашган) аёл — у (фикри) сўралмагунча никоҳ қилинмайди, бокира (қиз) ҳам — ундан изн сўралмагунча никоҳ қилинмайди» дедилар. Улар: Эй Расулуллаҳ, унинг изни қандай (бўлади)? дедилар. У: «Унинг сукут қилиши (жим туриши)дир» дедилар.