حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، أَنَّ أَبَا أُسَيْدٍ السَّاعِدِيَّ، دَعَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لِعُرْسِهِ، فَكَانَتِ امْرَأَتُهُ خَادِمَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَهْىَ الْعَرُوسُ، فَقَالَتْ أَوْ قَالَ أَتَدْرُونَ مَا أَنْقَعَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْقَعَتْ لَهُ تَمَرَاتٍ مِنَ اللَّيْلِ فِي تَوْرٍ.
Яҳё ибн Букайр, Яъқуб ибн Абдураҳмон Қорийдан, у Абу Ҳозимдан ривоят қилади: Саҳл ибн Саъдни эшитдим: Абу Усайд Соидий Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни ўз тўйига чақирди. Ўша куни унинг хотини — у келин эди — уларнинг хизматчиси эди. У (аёл) — ёки у (Саҳл) — айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга нима ивитганини биласизми? У кечаси у киши учун тоғорада хурмолар ивитди.