حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، أَخْبَرَنَا التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قُمْتُ عَلَى باب الْجَنَّةِ فَكَانَ عَامَّةَ مَنْ دَخَلَهَا الْمَسَاكِينُ، وَأَصْحَابُ الْجَدِّ مَحْبُوسُونَ، غَيْرَ أَنَّ أَصْحَابَ النَّارِ قَدْ أُمِرَ بِهِمْ إِلَى النَّارِ، وَقُمْتُ عَلَى باب النَّارِ فَإِذَا عَامَّةُ مَنْ دَخَلَهَا النِّسَاءُ ".
Мусаддад, Исмоилдан, у Таймийдан, у Абу Усмондан, у Усомадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Мен жаннат эшиги олдида турдим, унга кирувчиларнинг кўпи мискинлар (камбағаллар) эди; мол эгалари (бойлар) эса тўсиб қўйилган эдилар — фақат дўзах аҳли дўзахга (ҳайдашга) буюрилган эди. Ва мен дўзах эшиги олдида турдим, мана унга кирувчиларнинг кўпи аёллар эди» дедилар.