Ширинлик ва асал

Taom kitobi · 2 ҳадис

باب الْحَلْوَاءِ وَالْعَسَلِ

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ الْحَلْوَاءَ وَالْعَسَلَ‏.‏

Ишоқ ибн Иброҳим Ҳанзалий, Абу Усомадан, у Ҳишомдан: Менга отам, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) хабар берди: У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ширинлик ва асални севардилар, деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ شَيْبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي الْفُدَيْكِ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنْتُ أَلْزَمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لِشِبَعِ بَطْنِي حِينَ لاَ آكُلُ الْخَمِيرَ، وَلاَ أَلْبَسُ الْحَرِيرَ، وَلاَ يَخْدُمُنِي فُلاَنٌ وَلاَ فُلاَنَةُ، وَأُلْصِقُ بَطْنِي بِالْحَصْبَاءِ، وَأَسْتَقْرِئُ الرَّجُلَ الآيَةَ وَهْىَ مَعِي كَىْ يَنْقَلِبَ بِي فَيُطْعِمَنِي، وَخَيْرُ النَّاسِ لِلْمَسَاكِينِ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ، يَنْقَلِبُ بِنَا فَيُطْعِمُنَا مَا كَانَ فِي بَيْتِهِ، حَتَّى إِنْ كَانَ لَيُخْرِجُ إِلَيْنَا الْعُكَّةَ لَيْسَ فِيهَا شَىْءٌ، فَنَشْتَقُّهَا فَنَلْعَقُ مَا فِيهَا‏.‏

Абдураҳмон ибн Шайба: Менга Ибн Абул Фудайк, у Ибн Абу Зиъбдан, у Мақбурийдан, у Абу Ҳурайрадан айтиб берди: У: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга — қорнимни тўйдириш учун ёпишиб юрардим — ўша пайтда мен хамир (ачитилган) таом емас, ипак киймас эдим, менга фалончи ёки фалончи аёл хизмат қилмас эди, қорнимни майда тошларга босар (очликни босиш учун) эдим, ва мен бир кишига — ёдимда бўлган оятни — у мени (уйига) олиб бориб, таомлантирсин деб ўқиб беришини сўрар эдим. Мискинлар учун одамларнинг энг яхшиси Жаъфар ибн Абу Толиб эди: у бизни (уйига) олиб бориб, уйида борини бизга таомлантирар эди, ҳатто у (баъзан) бизга ичида ҳеч нарса йўқ ёғ идишини чиқарар, биз уни ёриб, ичидаги(нарсани) ялар эдик, деди.