حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَى مَوْلًى لَهُ خَيَّاطًا، فَأُتِيَ بِدُبَّاءٍ، فَجَعَلَ يَأْكُلُهُ، فَلَمْ أَزَلْ أُحِبُّهُ مُنْذُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُهُ.
Амр ибн Али, Азҳар ибн Саъддан, у Ибн Авндан, у Сумома ибн Анасдан, у Анасдан ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз тикувчи (хайёт) озоди (қул)нинг олдига келдилар, унга қовоқ (дубба) келтирилди, у киши уни ей бошладилар. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг уни еганларини кўрганимдан бери уни доим севадиган бўлдим.