حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ إِنَّ خَيَّاطًا دَعَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِطَعَامٍ صَنَعَهُ ـ قَالَ أَنَسٌ ـ فَذَهَبْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَأَيْتُهُ يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ مِنْ حَوَالَىِ الْقَصْعَةِ ـ قَالَ ـ فَلَمْ أَزَلْ أُحِبُّ الدُّبَّاءَ مِنْ يَوْمِئِذٍ.
Қутайба, Моликдан, у Ишоқ ибн Абу Талҳадан ривоят қилади: У Анас ибн Моликни эшитди: Бир тикувчи (хайёт) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ўзи тайёрлаган таомга чақирди. Анас айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бордим. Мен у киши қовоқни (таомдан) — коса атрофидан танлаб (териб) еяётганларини кўрдим. (Анас): Мен ўша кундан бошлаб қовоқни севадиган бўлиб қолдим, деди.