حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَبَّاسٍ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ تَضَيَّفْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ سَبْعًا، فَكَانَ هُوَ وَامْرَأَتُهُ وَخَادِمُهُ يَعْتَقِبُونَ اللَّيْلَ أَثْلاَثًا، يُصَلِّي هَذَا، ثُمَّ يُوقِظُ هَذَا. وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنِ أَصْحَابِهِ تَمْرًا، فَأَصَابَنِي سَبْعُ تَمَرَاتٍ إِحْدَاهُنَّ حَشَفَةٌ.
Мусаддад, Ҳаммод ибн Зайддан, у Аббос Журайдан, у Абу Усмондан ривоят қилади: У: Мен Абу Ҳурайранинг олдида етти (кун) меҳмон бўлдим. У, хотини ва хизматчиси кечани учга (бўлиб) навбатлашиб (ибодат) қилар эдилар: бири намоз ўқир, сўнг буни (бошқасини) уйғотар эди. Мен уни: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобалари орасида хурмо тақсимладилар, менга етти дона хурмо тегди, улардан бири қуруқ (сифатсиз) эди, деганини эшитдим, деди.