حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيُّ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَنَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، وَبِأَرْضِ صَيْدٍ، أَصِيدُ بِقَوْسِي، وَأَصِيدُ بِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، وَبِكَلْبِي الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ أَهْلِ كِتَابٍ فَلاَ تَأْكُلُوا فِي آنِيَتِهِمْ، إِلاَّ أَنْ لاَ تَجِدُوا بُدًّا، فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا بُدًّا فَاغْسِلُوهَا وَكُلُوا، وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكُمْ بِأَرْضِ صَيْدٍ، فَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ وَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ وَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ، فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ، فَكُلْهُ ".
Абу Осим, Ҳайва ибн Шурайҳдан: Менга Рабиъа ибн Язид Димашқий айтиб берди: Менга Абу Идрис Хавлоний айтиб берди: Менга Абу Саълаба Хушаний айтиб берди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: Эй Расулуллаҳ, биз китоб аҳли ериидамиз, уларнинг идишларида еймиз; ва ов ериидамиз — мен камоним билан, ўргатилган итим билан ва ўргатилмаган итим билан овлайман, дедим. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сен китоб аҳли ериида эканинг ҳақида зикр қилганингга келсак — уларнинг идишларида еманглар, фақат иложи бўлмаса (зарурат бўлса); иложи бўлмаса, уларни ювиб, енглар. Сен ов ериида эканинг ҳақида зикр қилганингга келсак — камонинг билан овлаб, Аллаҳнинг исмини айт ва е; ўргатилган итинг билан овлаб, Аллаҳнинг исмини айт ва е; ўргатилмаган итинг билан овлаб, унинг закотига (тириклигида бўғизлашга) етишсанг, уни е» дедилар.