حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ جُنْدَبِ بْنِ سُفْيَانَ الْبَجَلِيِّ، قَالَ ضَحَّيْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُضْحِيَّةً ذَاتَ يَوْمٍ فَإِذَا أُنَاسٌ قَدْ ذَبَحُوا ضَحَايَاهُمْ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَآهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمْ قَدْ ذَبَحُوا قَبْلَ الصَّلاَةِ فَقَالَ " مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلْيَذْبَحْ مَكَانَهَا أُخْرَى، وَمَنْ كَانَ لَمْ يَذْبَحْ حَتَّى صَلَّيْنَا فَلْيَذْبَحْ عَلَى اسْمِ اللَّهِ ".
Қутайба, Абу Авонадан, у Асвад ибн Қайсдан, у Жундаб ибн Суфён Бажалийдан ривоят қилади: У: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир куни қурбонлик сўйдик. Мана баъзи одамлар ўз қурбонликларини намоздан олдин сўйган эдилар. (Набий намоздан) қайтганларида, уларни намоздан олдин сўйганларини кўриб: «Ким намоздан олдин сўйган бўлса, ўша (қурбонлик) ўрнига бошқасини сўйсин; ким биз намоз ўқигунимизча сўймаган бўлса, Аллаҳнинг исми (билан, намоздан кейин) сўйсин» дедилар, деди.