حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ بَعْجَةَ الْجُهَنِيِّ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَسَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَصْحَابِهِ ضَحَايَا، فَصَارَتْ لِعُقْبَةَ جَذَعَةٌ. فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَارَتْ جَذَعَةٌ. قَالَ " ضَحِّ بِهَا ".
Муоз ибн Фазола, Ҳишомдан, у Яҳёдан, у Баъжа Жуҳанийдан, у Уқба ибн Омир Жуҳанийдан ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобалари орасида қурбонликлар тақсимладилар, Уқбага бир жазаъа (ёш эчки) тегди. Мен: Эй Расулуллаҳ, менга жазаъа тегди, дедим. У: «Уни қурбонлик қил» дедилар.