حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى أُمِّ الْفَضْلِ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ، أَنَّهُمْ شَكُّوا فِي صَوْمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عَرَفَةَ، فَبُعِثَ إِلَيْهِ بِقَدَحٍ مِنْ لَبَنٍ فَشَرِبَهُ.
Амр ибн Аббос, Абдураҳмондан: Бизга Суфён, у Салим Абун Назрдан, у Уммул Фазлнинг озоди Умайрдан, у Уммул Фазлдан айтиб берди: Улар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Арафа куни рўза тутишида шубҳа қилдилар. Шунда у кишига бир қадаҳ сут юборилди, у киши уни ичдилар.