حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ مَعْمَرٍ، وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا حُضِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي الْبَيْتِ رِجَالٌ فِيهِمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَلُمَّ أَكْتُبْ لَكُمْ كِتَابًا لاَ تَضِلُّوا بَعْدَهُ ". فَقَالَ عُمَرُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ غَلَبَ عَلَيْهِ الْوَجَعُ وَعِنْدَكُمُ الْقُرْآنُ، حَسْبُنَا كِتَابُ اللَّهِ فَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْبَيْتِ فَاخْتَصَمُوا، مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ قَرِّبُوا يَكْتُبْ لَكُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كِتَابًا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ، وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ مَا قَالَ عُمَرُ فَلَمَّا أَكْثَرُوا اللَّغْوَ وَالاِخْتِلاَفَ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُومُوا ". قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَكَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُولُ إِنَّ الرَّزِيَّةَ كُلَّ الرَّزِيَّةِ مَا حَالَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ أَنْ يَكْتُبَ لَهُمْ ذَلِكَ الْكِتَابَ مِنِ اخْتِلاَفِهِمْ وَلَغَطِهِمْ.
Иброҳим ибн Мусо, Ҳишомдан, у Маъмардан; ва менга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад: Бизга Абдураззоқ, у Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо) хабар берди: У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга (вафот) ҳозир бўлганида, уйда эркаклар бор эди, улар орасида Умар ибнул Хаттоб (ҳам бор эди). Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Келтиринглар, сизларга бир мактуб ёзай, ундан кейин ҳеч адашмассизлар» дедилар. Умар: Албатта Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга оғриқ ғолиб келди, сизларда Қуръан бор, бизга Аллаҳнинг китоби кифоя, деди. Уй аҳли ихтилоф қилди ва тортишди: улардан баъзиси: (Ёзадиганни) яқинга келтиринглар, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сизларга бир мактуб ёзсинлар, ундан кейин ҳеч адашмассизлар, дер эди; баъзиси эса Умар айтганни (қайтарар) эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида беҳуда гап ва ихтилофни кўпайтирганларида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Туринглар (чиқинглар)» дедилар. Убайдуллаҳ: Ибн Аббос: Албатта мусибатларнинг энг каттаси — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан уларга ўша мактубни ёзиши орасида уларнинг ихтилофлари ва шовқини тўсиқ бўлганидир, дер эди, деди.