حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وُعِكَ أَبُو بَكْرٍ وَبِلاَلٌ قَالَتْ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِمَا فَقُلْتُ يَا أَبَتِ كَيْفَ تَجِدُكَ وَيَا بِلاَلُ كَيْفَ تَجِدُكَ قَالَتْ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى يَقُولُ كُلُّ امْرِئٍ مُصَبَّحٌ فِي أَهْلِهِ وَالْمَوْتُ أَدْنَى مِنْ شِرَاكِ نَعْلِهِ وَكَانَ بِلاَلٌ إِذَا أُقْلِعَ عَنْهُ يَرْفَعُ عَقِيرَتَهُ فَيَقُولُ أَلاَ لَيْتَ شِعْرِي هَلْ أَبِيتَنَّ لَيْلَةً بِوَادٍ وَحَوْلِي إِذْخِرٌ وَجَلِيلُ وَهَلْ أَرِدَنْ يَوْمًا مِيَاهَ مِجَنَّةٍ وَهَلْ تَبْدُوَنْ لِي شَامَةٌ وَطَفِيلُ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْمَدِينَةَ كَحُبِّنَا مَكَّةَ أَوْ أَشَدَّ وَصَحِّحْهَا وَبَارِكْ لَنَا فِي صَاعِهَا وَمُدِّهَا وَانْقُلْ حُمَّاهَا فَاجْعَلْهَا بِالْجُحْفَةِ ".
Исмоил: Менга Молик, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) айтиб берди: У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (Мадинага) келганида, Абу Бакр ва Билол иситма билан қийналдилар. У: Мен улар икковининг олдига кирдим. Мен: Эй отажон, ўзингни қандай топяпсан? ва эй Билол, ўзингни қандай топяпсан? дедим, деди. Абу Бакр иситма тутганида: Ҳар бир киши ўз аҳли орасида тонгни қарши олади, ҳолбуки ўлим унинг поябзали тасмасидан ҳам яқинроқдир, дер эди. Билол эса (иситма) ундан кўтарилганида овозини кўтариб: Эҳ, кошки билсам, мен бир кечани — атрофимда изхир ва жалил (ўтлари) бўлган ҳолда — бир водийда тунаб ўтказсам(ми)? Ва мен бир куни Мажанна сувларидан ичсам(ми)? Ва менга Шома ва Тофил (тоғлари) кўринса(ми)? дер эди. Оиша: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, унга хабар бердим, деди. У: «Аллаҳим, Мадинани бизга — Маккани севганимиз каби, ёки ундан ҳам кучлироқ — севимли қил; уни соғлом қил, бизга унинг сўи ва муддида барака бер, иситмасини кўчириб, уни Жуҳфага қўй» дедилар.