حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبٍ، هُوَ ابْنُ عُجْرَةَ قَالَ أَتَى عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ، وَأَنَا أُوقِدُ تَحْتَ بُرْمَةٍ، وَالْقَمْلُ يَتَنَاثَرُ عَنْ رَأْسِي فَقَالَ " أَيُؤْذِيكَ هَوَامُّكَ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " فَاحْلِقْ وَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، أَوْ أَطْعِمْ سِتَّةً، أَوِ انْسُكْ نَسِيكَةً ". قَالَ أَيُّوبُ لاَ أَدْرِي بِأَيَّتِهِنَّ بَدَأَ.
Мусаддад, Ҳаммоддан, у Айюбдан: Мужоҳидни эшитдим, у Ибн Абу Лайлодан, у Каъбдан — у Ибн Ужра — ривоят қилади: У: Ҳудайбия пайтида Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг ёнимга келдилар, мен қозон остида ўт ёқар эдим, бит бошимдан тўкилар эди. У: «Бошингдаги ҳашаротлар (бит) сени безовта қиляптими?» дедилар. Мен: Ҳа, дедим. У: «Бас, (бошингни) қирдир ва уч кун рўза тут, ёки олти (мискинни) тўйдир, ёки бир қурбонлик сўй» дедилар. Айюб: Қайси биридан бошлаганини билмайман, деди.