حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ أُمَّ قَيْسٍ بِنْتَ مِحْصَنٍ الأَسَدِيَّةَ ـ أَسَدَ خُزَيْمَةَ، وَكَانَتْ مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ الأُوَلِ اللاَّتِي بَايَعْنَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ أُخْتُ عُكَّاشَةَ ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِابْنٍ لَهَا، قَدْ أَعْلَقَتْ عَلَيْهِ مِنَ الْعُذْرَةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " عَلَى مَا تَدْغَرْنَ أَوْلاَدَكُنَّ بِهَذَا الْعِلاَقِ عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ، فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ مِنْهَا ذَاتُ الْجَنْبِ ". يُرِيدُ الْكُسْتَ، وَهْوَ الْعُودُ الْهِنْدِيُّ. وَقَالَ يُونُسُ وَإِسْحَاقُ بْنُ رَاشِدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَلَّقَتْ عَلَيْهِ.
Абул Ямон, Шуъайбдан, у Зуҳрийдан: Менга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ хабар берди: Умму Қайс бинти Миҳсан Асадий — Асад Хузайма(дан) — у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга байъат қилган дастлабки муҳожиралардан эди, у Уккошанинг синглиси — унга хабар берди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бир ўғлини олиб келди, у унга узра (томоқ) сабабли (томоғини) босган эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Нимага болаларингизни мана шу (томоқ) босиш билан азоблайсизлар? Сизлар мана шу ҳинд ёғочини (лозим тутинг), чунки унда етти шифо бор, улардан бири зотулжанбдир» дедилар — куст(ни назарда тутди), у ҳинд ёғочидир. Юнус ва Ишоқ ибн Рошид Зуҳрийдан: «алақат алайҳи» (унга осди) дедилар.