حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ تَرَدَّى مِنْ جَبَلٍ فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَهْوَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ، يَتَرَدَّى فِيهِ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا، وَمَنْ تَحَسَّى سَمًّا فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَسَمُّهُ فِي يَدِهِ، يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ، فَحَدِيدَتُهُ فِي يَدِهِ، يَجَأُ بِهَا فِي بَطْنِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا ".
Абдуллаҳ ибн Абдулваҳҳоб, Холид ибнул Ҳорисдан: Бизга Шуъба, у Сулаймондан айтиб берди: Заквонни эшитдим, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: «Ким тоғдан ўзини ташлаб, ўзини ўлдирса, у жаҳаннам ўтида бўлади — унда ўзини ташлаб, абадул-абад мангу қолади. Ким заҳар ютиб, ўзини ўлдирса, заҳари қўлида бўлади — жаҳаннам ўтида уни ютиб, абадул-абад мангу қолади. Ким ўзини темир (қурол) билан ўлдирса, темири қўлида бўлади — уни жаҳаннам ўтида қорнига санчиб, абадул-абад мангу қолади» дедилар.