حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ صَبَّاحٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ، وَإِنِّي لَرَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ وَهْوَ يَسِيرُ وَبَعْضُ نِسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَدِيفُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ عَثَرَتِ النَّاقَةُ فَقُلْتُ الْمَرْأَةَ. فَنَزَلْتُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهَا أُمُّكُمْ ". فَشَدَدْتُ الرَّحْلَ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَنَا أَوْ رَأَى الْمَدِينَةَ قَالَ " آيِبُونَ تَائِبُونَ، عَابِدُونَ لِرَبِّنَا، حَامِدُونَ ".
Ҳасан ибн Муҳаммад ибн Саббоҳ, Яҳё ибн Аббоддан: Бизга Шуъба: Менга Яҳё ибн Абу Ишоқ хабар берди: Анас ибн Моликни (розияллаҳу анҳу) эшитдим: У: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Хайбардан (қайтиб) келдик, мен Абу Талҳанинг радифи (ортида минган)и эдим, у (туяни) ҳайдаб борар, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотинларидан бири Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг радифи (ортида) эди. Бирдан туя қоқилди, мен: Аёлдан (хавотирдайман)! дедим ва (тушишга) тушдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У сизларнинг онангиздир» дедилар. Мен эгарни маҳкамладим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам миндилар. Мадинага яқинлашганларида — ёки уни кўрганларида: «Қайтувчилар, тавба қилувчилар, Роббимизга ибодат қилувчилар, ҳамд айтувчилар(миз)» дедилар.