حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ بْنُ عُمَرَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سُوقٍ مِنْ أَسْوَاقِ الْمَدِينَةِ فَانْصَرَفَ فَانْصَرَفْتُ فَقَالَ " أَيْنَ لُكَعُ ـ ثَلاَثًا ـ ادْعُ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ ". فَقَامَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ يَمْشِي وَفِي عُنُقِهِ السِّخَابُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ هَكَذَا، فَقَالَ الْحَسَنُ بِيَدِهِ، هَكَذَا فَالْتَزَمَهُ فَقَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أُحِبُّهُ، فَأَحِبَّهُ، وَأَحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ ". قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَمَا كَانَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ بَعْدَ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَالَ.
Ишоқ ибн Иброҳим Ҳанзалий, Яҳё ибн Одамдан: Бизга Варқо ибн Умар, у Убайдуллаҳ ибн Абу Язиддан, у Нофиъ ибн Жубайрдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Мадина бозорларидан бирида эдим. У киши қайтдилар, мен ҳам қайтдим. У: «Кичкина (лукаъ) қаерда? — уч марта — Ҳасан ибн Алини чақир» дедилар. Ҳасан ибн Али юриб келди, бўйнида мунчоқ (сихоб) бор эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қўллари билан мана шундай (қучоқ очдилар), Ҳасан ҳам қўли билан мана шундай (қилди), у киши уни қучоқлаб олдилар ва: «Аллаҳим, мен уни яхши кўраман, бас, Сен ҳам уни яхши кўр ва уни яхши кўрган кишини ҳам яхши кўр» дедилар. Абу Ҳурайра: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтган нарсани айтганларидан кейин, менга Ҳасан ибн Алидан кўра севимлироқ ҳеч ким бўлмади, деди.