حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ، أَنَّ حُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ فَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِرِدَائِهِ، ثُمَّ انْطَلَقَ يَمْشِي، وَاتَّبَعْتُهُ أَنَا وَزَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ، حَتَّى جَاءَ الْبَيْتَ الَّذِي فِيهِ حَمْزَةُ، فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنُوا لَهُمْ.
Абдон, Абдуллаҳдан: Бизга Юнус, у Зуҳрийдан хабар берди: Менга Али ибн Ҳусайн хабар берди: Ҳусайн ибн Али унга хабар берди: Али (розияллаҳу анҳу): Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ридоларини сўраб (кийдилар), сўнг пиёда юриб кетдилар, мен ва Зайд ибн Ҳориса у кишига эргашдик, то ичида Ҳамза бўлган уйга келдилар. У киши (киришга) изн сўрадилар, улар уларга изн бердилар, деди.