حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا اشْتَرَتْ نُمْرُقَةً فِيهَا تَصَاوِيرُ، فَلَمَّا رَآهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ عَلَى الْبَابِ فَلَمْ يَدْخُلْ، فَعَرَفَتْ فِي وَجْهِهِ الْكَرَاهِيَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ، مَاذَا أَذْنَبْتُ قَالَ " مَا بَالُ هَذِهِ النُّمْرُقَةِ ". فَقَالَتِ اشْتَرَيْتُهَا لِتَقْعُدَ عَلَيْهَا وَتَوَسَّدَهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَيُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ ـ وَقَالَ ـ إِنَّ الْبَيْتَ الَّذِي فِيهِ الصُّوَرُ لاَ تَدْخُلُهُ الْمَلاَئِكَةُ ".
Абдуллаҳ ибн Маслама, Моликдан, у Нофиъдан, у Қосим ибн Муҳаммаддан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: У унга хабар берди: У ичида суратлар бўлган бир ёстиқ (намруқа) сотиб олди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни кўрганларида, эшик олдида турдилар ва ичкарига кирмадилар. У (Оиша) у кишининг юзларида ёқтирмасликни англади. У: Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга ва Расулига тавба қиламан, мен нима гуноҳ қилдим? деди. У: «Бу ёстиқнинг аҳволи нима?» дедилар. У: Уни сиз унга ўтиришингиз ва ёстиқ қилишингиз учун сотиб олдим, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта мана шу суратларнинг эгалари қиёмат куни азобланадилар, уларга: Ўзингиз яратган нарсани тирилтиринг, дейилади» дедилар — ва: «Албатта ичида суратлар бўлган уйга малоикалар кирмайдилар» дедилар.