Сила-раҳм қилганга Аллаҳ ҳам алоқани узмайди

حَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي مُزَرِّدٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَمِّي، سَعِيدَ بْنَ يَسَارٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ الْخَلْقَ حَتَّى إِذَا فَرَغَ مِنْ خَلْقِهِ، قَالَتِ الرَّحِمُ هَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِكَ مِنَ الْقَطِيعَةِ‏.‏ قَالَ نَعَمْ أَمَا تَرْضَيْنَ أَنْ أَصِلَ مَنْ وَصَلَكِ‏.‏ وَأَقْطَعَ مَنْ قَطَعَكِ‏.‏ قَالَتْ بَلَى يَا رَبِّ‏.‏ قَالَ فَهْوَ لَكِ ‏"‏‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ ‏{‏فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ‏}‏‏"‏‏.‏

Бишр ибн Муҳаммад, Абдуллаҳдан: Бизга Муовия ибн Абу Музаррид хабар берди: Амаким Саид ибн Ясорнинг Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб бераётганини эшитдим: «Албатта Аллаҳ махлуқотни яратди, то яратишдан фариг бўлганида, раҳм (қариндошлик) туриб: Бу — (қариндошлик алоқасини) узишдан Сенга паноҳ тиловчининг мақомидир, деди. У: Ҳа, сен сени улаганга Мен улашимга, сени узганни Мен узишимга рози эмасмисан? деди. У: Албатта (розиман), эй Роббим, деди. У: Бас, у сен учун, деди» дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бас, хоҳласангиз, ўқинглар: ‹Агар (ҳақдан) юз ўгирсангиз, сизлардан ерда бузғунчилик қилишингиз ва қариндошлик алоқаларингизни узишингиздан бошқа нима кутилади?›» дедилар.

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِنَّ الرَّحِمَ سُجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ، فَقَالَ اللَّهُ مَنْ وَصَلَكِ وَصَلْتُهُ، وَمَنْ قَطَعَكِ قَطَعْتُهُ ‏"‏‏.‏

Холид ибн Махлад, Сулаймондан: Бизга Абдуллаҳ ибн Динор, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: «Албатта раҳм — Раҳмондан (чиққан, Унга боғлиқ) бир тармоқдир. Аллаҳ: Ким сени уласа, Мен уни улайман; ким сени узса, Мен уни узаман, деди» дедилар.

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي مُزَرِّدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ رُومَانَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الرَّحِمُ شِجْنَةٌ، فَمَنْ وَصَلَهَا وَصَلْتُهُ، وَمَنْ قَطَعَهَا قَطَعْتُهُ ‏"‏‏.‏

Саид ибн Абу Марям, Сулаймон ибн Билолдан: Менга Муовия ибн Абу Музаррид, у Язид ибн Румондан, у Урвадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Оишадан (розияллаҳу анҳо), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан хабар берди: «Раҳм — бир тармоқдир; ким уни уласа, Мен уни улайман; ким уни узса, Мен уни узаман» дедилар.