حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ أُهْدِيَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَرُّوجُ حَرِيرٍ، فَلَبِسَهُ فَصَلَّى فِيهِ، ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَزَعَهُ نَزْعًا شَدِيدًا كَالْكَارِهِ لَهُ وَقَالَ " لاَ يَنْبَغِي هَذَا لِلْمُتَّقِينَ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Язиддан, у Абул-Хайрдан, у Уқба ибн Омирдан ривоят қилди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ипакдан (ясалган) бир фарруж (узун кўйлак) ҳадя қилинди. У киши уни кийиб, унда намоз ўқидилар, сўнг (намоздан) чиқиб, уни ёқтирмаганидек қаттиқ ечиб ташладилар ва: «Бу муттақийларга лойиқ эмас,» дедилар.