حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ، يُحَدِّثُ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ رَأَيْتُ جَرِيرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ، وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ، ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى، فَسُئِلَ فَقَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَنَعَ مِثْلَ هَذَا. قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَكَانَ يُعْجِبُهُمْ، لأَنَّ جَرِيرًا كَانَ مِنْ آخِرِ مَنْ أَسْلَمَ.
Бизга Одам ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, ал-Аъмашдан ривоят қилди, у деди: мен Иброҳимни Ҳаммом ибн ал-Ҳорисдан ривоят қилиб (гапираётганини) эшитдим, у деди: Мен Жарир ибн Абдуллаҳни кўрдим — у бавл қилди, сўнг таҳорат қилиб, маҳсилари устига маш тортди, кейин туриб намоз ўқиди. Ундан (бу ҳақда) сўралганда, у: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни мана шундай қилганларини кўрганман,» деди. Иброҳим деди: Бу (ҳадис) уларга (жуда) ёқарди, чунки Жарир Ислом қабул қилганларнинг охиргиларидан эди.